Νέα δεδομένα διαμορφώνονται για χιλιάδες φορολογούμενους που αναζητούν τρόπο να τακτοποιήσουν τις ληξιπρόθεσμες οφειλές τους προς το Δημόσιο, καθώς η ενεργοποίηση της νέας ρύθμισης έως 72 δόσεων σε συνδυασμό με τις αλλαγές στον Εξωδικαστικό Μηχανισμό προσφέρουν περισσότερες εναλλακτικές λύσεις.

Το ποια επιλογή είναι τελικά πιο συμφέρουσα δεν εξαρτάται μόνο από το ύψος της οφειλής, αλλά και από το πότε δημιουργήθηκε το χρέος, τη μηνιαία οικονομική δυνατότητα του οφειλέτη και το αν υπάρχουν υποχρεώσεις και προς άλλους πιστωτές.

Πάγια ρύθμιση: Η λύση για τις νέες οφειλές

Η πάγια ρύθμιση της ΑΑΔΕ εξακολουθεί να αποτελεί τη βασική επιλογή για όσους έχουν πρόσφατα χρέη, όπως φόρο εισοδήματος, ΦΠΑ ή φορολογικά πρόστιμα.

Η ένταξη γίνεται ηλεκτρονικά μέσω της πλατφόρμας myAADE, χωρίς να απαιτείται αξιολόγηση της συνολικής οικονομικής κατάστασης του φορολογούμενου.

Το βασικό της πλεονέκτημα είναι η άμεση ενεργοποίηση της ρύθμισης. Ωστόσο, η μικρότερη διάρκεια αποπληρωμής σημαίνει και υψηλότερη μηνιαία δόση.

Για παράδειγμα, οφειλή 5.000 ευρώ σε πρόγραμμα 24 δόσεων οδηγεί σε μηνιαία επιβάρυνση που υπερβαίνει τα 215 ευρώ, χωρίς να προβλέπεται διαγραφή μέρους της βασικής οφειλής.

Ρύθμιση 72 δόσεων: Μικρότερη δόση για παλαιά χρέη

Η νέα έκτακτη ρύθμιση των 72 δόσεων απευθύνεται σε φορολογούμενους με παλαιές ληξιπρόθεσμες οφειλές και δίνει σημαντικά μεγαλύτερο χρονικό περιθώριο αποπληρωμής.

Η ρύθμιση αφορά χρέη που δημιουργήθηκαν έως τις 31 Δεκεμβρίου 2023 και παρέμεναν αρρύθμιστα κατά την περίοδο που ορίζουν οι σχετικές διατάξεις.

Παράλληλα, βασική προϋπόθεση είναι οι νεότερες οφειλές που δημιουργήθηκαν από το 2024 και μετά να έχουν εξοφληθεί ή να έχουν ήδη ενταχθεί στην πάγια ρύθμιση.

Το σημαντικότερο πλεονέκτημα είναι η αισθητά χαμηλότερη μηνιαία δόση.

Για χρέος 5.000 ευρώ, η μηνιαία καταβολή μπορεί να διαμορφωθεί ακόμη και κάτω από τα 85 ευρώ, καθώς η αποπληρωμή εκτείνεται σε χρονικό ορίζοντα έξι ετών.

Η διαδικασία ένταξης είναι απλούστερη σε σχέση με τον Εξωδικαστικό Μηχανισμό, ενώ δεν απαιτείται άρση φορολογικού ή τραπεζικού απορρήτου.

Εξωδικαστικός Μηχανισμός: Για όσους έχουν χρέη σε πολλούς πιστωτές

Ο Εξωδικαστικός Μηχανισμός αποτελεί διαφορετικό εργαλείο ρύθμισης και απευθύνεται κυρίως σε όσους έχουν συνολικές οφειλές προς περισσότερους από έναν πιστωτές.

Μπορεί να περιλαμβάνει:

  • οφειλές προς την Εφορία,
  • χρέη προς ασφαλιστικά ταμεία,
  • τραπεζικά δάνεια,
  • απαιτήσεις εταιρειών διαχείρισης δανείων (servicers).

Με τη μείωση του ελάχιστου ορίου ένταξης στα 5.000 ευρώ, περισσότεροι οφειλέτες αποκτούν πλέον πρόσβαση στη συγκεκριμένη διαδικασία.

Σε αντίθεση με τις απλές φορολογικές ρυθμίσεις, ο Εξωδικαστικός εξετάζει συνολικά την οικονομική εικόνα του οφειλέτη και, υπό προϋποθέσεις, μπορεί να προβλέπει ευνοϊκότερες ρυθμίσεις ή ακόμη και διαγραφή μέρους προσαυξήσεων ή οφειλών, ανάλογα με την περίπτωση.

Ποια επιλογή συμφέρει περισσότερο

Δεν υπάρχει μία λύση που να είναι ιδανική για όλους.

Η επιλογή εξαρτάται από τα χαρακτηριστικά κάθε οφειλής.

Η πάγια ρύθμιση ενδείκνυται κυρίως για όσους:

  1. έχουν πρόσφατα φορολογικά χρέη,
  2. μπορούν να καταβάλλουν υψηλότερη μηνιαία δόση,
  3. επιθυμούν να εξοφλήσουν γρηγορότερα.

Η ρύθμιση των 72 δόσεων είναι περισσότερο κατάλληλη για όσους:

  • διαθέτουν παλαιές ληξιπρόθεσμες οφειλές,
  • χρειάζονται μικρότερη μηνιαία επιβάρυνση,
  • επιδιώκουν μεγαλύτερη ευελιξία στην αποπληρωμή.

Ο Εξωδικαστικός Μηχανισμός αποτελεί συνήθως την καλύτερη επιλογή όταν υπάρχουν παράλληλα χρέη προς τράπεζες, ασφαλιστικά ταμεία και Δημόσιο, καθώς επιτρέπει τη συνολική αντιμετώπιση των οικονομικών υποχρεώσεων.

Τι πρέπει να προσέξουν οι οφειλέτες

Πριν επιλέξουν οποιαδήποτε ρύθμιση, οι φορολογούμενοι θα πρέπει να υπολογίσουν όχι μόνο το ύψος της μηνιαίας δόσης αλλά και το συνολικό κόστος εξυπηρέτησης της οφειλής.

Μια μεγαλύτερη διάρκεια αποπληρωμής μειώνει την άμεση οικονομική πίεση, όμως συχνά αυξάνει το συνολικό ποσό που θα καταβληθεί μέχρι την πλήρη εξόφληση.

Για τον λόγο αυτό, η επιλογή της κατάλληλης ρύθμισης χρειάζεται να βασίζεται τόσο στις πραγματικές οικονομικές δυνατότητες του οφειλέτη όσο και στη συνολική εικόνα των υποχρεώσεών του.