Τα πάθη των ανθρώπων γονυπετώς προσεύχονται
στη σεπτή εικόνα σου.

Τα δάκρυα του κόσμου αναβλύζον μύρο
στο άχραντο σώμα σου.

Εγώ,
μερικά ξεχασμένα όνειρα και λίγα λευκά κρίνα
ταπεινά σού προσφέρω.

Είναι το τάμα μου
Μεγαλόχαρη,
για ανήμπορους και καταφρονεμένους όπου γης.
Κώστας Βασιλάκος.
Συγγραφέας-ποιητής.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *