Σε μια ιδιαίτερα φορτισμένη και συμβολική τελετή, που ανέδειξε τη διαχρονική σύνδεση της Ορθοδοξίας με τον Ελληνισμό και την επιστημονική κοινότητα, πραγματοποιήθηκε στο Παλαιό Κάϊρο η αναγόρευση του Πρύτανη του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Γεράσιμος Σιάσος, σε Μέγα Άρχοντα του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας.
Η τελετή έλαβε χώρα στην ιστορική Ιερά Πατριαρχική Μονή Αγίου Γεωργίου Παλαιού Καΐρου, έναν από τους σημαντικότερους θρησκευτικούς και πολιτιστικούς χώρους της Ορθοδοξίας στη Μέση Ανατολή. Τη χειροθέτηση τέλεσε ο Θεόδωρος Β΄, Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής, απονέμοντας στον Έλληνα πανεπιστημιακό τον τίτλο «Μέγας Άρχων Χαρτοφύλαξ».
Η σημασία της τιμητικής διάκρισης
Το οφφίκιο του Μεγάλου Άρχοντα Χαρτοφύλακα αποτελεί μία από τις υψηλότερες τιμές που απονέμει το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας σε λαϊκά πρόσωπα, με ρίζες που φτάνουν έως τον 6ο αιώνα μ.Χ. Απονέμεται σε προσωπικότητες με σημαντική προσφορά στην Εκκλησία, την κοινωνία και τον Ελληνισμό.
Στην προσφώνησή του, ο Πατριάρχης εξήρε το επιστημονικό έργο και την προσωπικότητα του κ. Σιάσου, υπογραμμίζοντας τη συμβολή του τόσο στην ιατρική επιστήμη όσο και στη διοίκηση του μεγαλύτερου πανεπιστημίου της χώρας, του Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Με λόγια θερμά και προσωπικά, τόνισε χαρακτηριστικά ότι η πορεία του τιμώμενου «αποτελεί παράδειγμα ανθρωπιάς και αγάπης», δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στη σύνδεση της επιστημονικής γνώσης με την κοινωνική προσφορά.
Η απάντηση του Πρύτανη
Από την πλευρά του, ο Γεράσιμος Σιάσος εξέφρασε βαθιά συγκίνηση για την τιμή, σημειώνοντας ότι η διάκριση αυτή ξεπερνά το πρόσωπό του και αντανακλά το κύρος και τη διαχρονική προσφορά του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Στην αντιφώνησή του αναφέρθηκε εκτενώς στους ιστορικούς δεσμούς μεταξύ του Πανεπιστημίου και της Ορθόδοξης Εκκλησίας, επισημαίνοντας ότι από την ίδρυσή του, πριν από σχεδόν δύο αιώνες, η Θεολογική Σχολή αποτέλεσε βασικό πυλώνα της πνευματικής ζωής της χώρας.
Παράλληλα, έκανε ειδική μνεία στη συμβολή της Εκκλησίας στην ενίσχυση του Ελληνισμού, αλλά και στον ρόλο που διαδραματίζουν σύγχρονες προσωπικότητες της Ορθοδοξίας, όπως ο Βαρθολομαίος Α΄, καθώς και εκκλησιαστικοί ηγέτες της Ελλάδας και της Κύπρου.
Ισχυροί δεσμοί Εκκλησίας και ακαδημαϊκής κοινότητας
Ο Πρύτανης ανέδειξε τον ρόλο του Πανεπιστημίου ως φορέα γνώσης και κοινωνικής προσφοράς, τονίζοντας ότι η επιστήμη μπορεί και πρέπει να λειτουργεί ως εργαλείο αλληλεγγύης και προόδου.
«Η σημερινή τιμή αποτελεί πρόσκληση ευθύνης», σημείωσε, υπογραμμίζοντας ότι η επιστημονική γνώση οφείλει να υπηρετεί τον άνθρωπο και την κοινωνία, σε έναν κόσμο που αντιμετωπίζει συνεχείς προκλήσεις.
Η τελετή και οι παρουσίες
Στην τελετή παρευρέθηκαν Αρχιερείς του Αλεξανδρινού Θρόνου, εκπρόσωποι των ελληνικών και κυπριακών διπλωματικών αρχών στην Αίγυπτο, καθώς και ακαδημαϊκοί, ιατροί και προσωπικότητες της δημόσιας ζωής.
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στον ευεργέτη Αθανάσιος Μαρτίνος, ο οποίος συνέβαλε καθοριστικά στην ανακαίνιση της Μονής, ενισχύοντας τη διατήρηση ενός σημαντικού μνημείου της Ορθοδοξίας.
Η ιστορική σημασία του χώρου
Ο ναός του Αγίου Γεωργίου στο Παλαιό Κάιρο αποτελεί μοναδικό αρχιτεκτονικό μνημείο, καθώς είναι η μοναδική ροτόντα της Μέσης Ανατολής. Συνδέεται με την παράδοση ότι στις κατακόμβες του φυλακίστηκε και βασανίστηκε ο Άγιος Γεώργιος.
Παράλληλα, στο εσωτερικό του διατηρείται το ιστορικό «νειλόμετρο», ένα μοναδικό όργανο μέτρησης της στάθμης του Νείλου, που αποτυπώνει τη βαθιά σύνδεση της περιοχής με την ιστορία και τον πολιτισμό της Αιγύπτου.
Ένα μήνυμα με πολλαπλό συμβολισμό
Η αναγόρευση του Γεράσιμου Σιάσου δεν αποτελεί μόνο μια προσωπική τιμή, αλλά και μια έμπρακτη επιβεβαίωση της στενής σχέσης μεταξύ Εκκλησίας, επιστήμης και Ελληνισμού.
Σε μια περίοδο που οι θεσμοί καλούνται να διαδραματίσουν ενεργό ρόλο στην κοινωνική συνοχή, τέτοιες πρωτοβουλίες αποκτούν ιδιαίτερη σημασία, ενισχύοντας τη διασύνδεση μεταξύ παράδοσης και σύγχρονης γνώσης.
Η τελετή στο Κάιρο λειτούργησε, τελικά, ως μια γέφυρα ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν, επιβεβαιώνοντας ότι οι αξίες της παιδείας, της πίστης και της προσφοράς παραμένουν διαχρονικές.