Μέσα στη λαμπροφόρο νύχτα της Αναστάσεως, όπου το σκοτάδι υποχωρεί μπροστά στο ανέσπερο φως και η λύπη μετατρέπεται σε ανείπωτη χαρά, αντηχεί διαχρονικά ο λόγος της Εκκλησίας, γεμάτος ελπίδα και παρηγοριά. Ο Κατηχητικός Λόγος του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου δεν αποτελεί απλώς ένα κείμενο, αλλά μια ζωντανή πρόσκληση προς κάθε άνθρωπο, ανεξαρτήτως κόπου, χρόνου ή πνευματικής πορείας. Είναι το άνοιγμα της αγκαλιάς του Θεού προς όλους, χωρίς διακρίσεις, χωρίς όρους. Σε αυτήν τη χαρμόσυνη στιγμή, καλούμαστε να αφήσουμε πίσω μας κάθε βάρος και να εισέλθουμε «εις την χαράν του Κυρίου», γευόμενοι το μυστήριο της αγάπης, της συγχώρησης και της αιώνιας ζωής.
Ο Αγίος Ιωάννης του Χρυσοστόμου στο Κατηχητικό Λόγο αναφέρει
Ει τις ευσεβής και φιλόθεος, απολαυέτω της καλής ταύτης και λαμπράς πανηγύρεως.
Ει τις ευγνώμων, εισελθέτω χαίρων εις την χαράν του Κυρίου αυτού.
Ει τις έκαμε νηστεύων, απολαυέτω νυν το δηνάριον.
Ει τις από της πρώτης ώρας ειργάσατο, δεχέσθω σήμερον το δίκαιον όφλημα.
Ει τις μετά την τρίτην ήλθεν, ευχαρίστως εορτασάτω.
Ει τις μετά την έκτην έφθασε, μηδέν αμφιβαλλέτω· και γαρ ουδέν ζημειούται.
Ει τις υστέρησεν εις την ενάτην, προσελθέτω, μηδέν ενδοιάζων.
Ει τις εις μόνην έφθασε την ενδεκάτην, μη φοβηθή την βραδύτητα· φιλότιμος γαρ ων ο
Δεσπότης, δέχεται τον έσχατον καθάπερ και τον πρώτον· αναπαύει τον της ενδεκάτης,
ως τον εργασάμενον από της πρώτης· και τον ύστερον ελεεί και τον πρώτον θεραπεύει·
κακείνω δίδωσι και τούτω χαρίζεται· και τα έργα δέχεται και την γνώμην ασπάζεται·
και την πράξιν τιμά και την πρόθεσιν επαινεί.
Ουκούν εισέλθετε πάντες εις την χαράν του Κυρίου υμών· και πρώτοι και δεύτεροι τον
μισθόν απολαύετε. Πλούσιοι και πένητες μετ’ αλλήλων χορεύσατε· εγκρατείς και
ράθυμοι την ημέραν τιμήσατε· νηστεύσαντες και μη νηστεύσαντες, ευφράνθητε
σήμερον. Η τράπεζα γέμει, τρυφήσατε πάντες.
Ο μόσχος πολύς, μηδείς εξέλθη πεινών. Πάντες απολαύσατε του συμποσίου της
πίστεως· πάντες απολαύσατε του πλούτου της χρηστότητος. Μηδείς θρηνείτω πενίαν·
εφάνη γαρ η κοινή Βασιλεία. Μηδείς οδυρέσθω πταίσματα· συγνώμη γαρ εκ του τάφου
ανέτειλε. Μηδείς φοβείσθω θάνατον· ηλευθέρωσε γαρ ημάς ο του Σωτήρος θάνατος.
Έσβεσεν αυτόν, υπ’ αυτού κατεχόμενος.
Εσκύλευσε τον άδην ο κατελθών εις τον άδην. Επίκρανεν αυτόν, γευσάμενον της
σαρκός αυτού. Και τούτο προλαβών Ησαΐας εβόησεν· ο άδης φησίν, επικράνθη,
συναντήσας σοι κάτω.
Επικράνθη· και γαρ κατηργήθη.
Επικράνθη· και γαρ ενεπαίχθη.
Επικράνθη· και γαρ ενεκρώθη.
Επικράνθη· και γαρ καθηρέθη.
Επικράνθη· και γαρ εδεσμεύθη.
Έλαβε σώμα και Θεώ περιέτυχεν.
Έλαβε γήν και συνήντησεν ουρανώ.
Έλαβεν όπερ έβλεπε και πέπτωκεν όθεν ουκ έβλεπε.
Πού σου, θάνατε, το κέντρον;
Πού σου, άδη, το νίκος;
Ανέστη Χριστός και σύ καταβέβλησαι.
Ανέστη Χριστός και πεπτώκασι δαίμονες.
Ανέστη Χριστός και χαίρουσιν άγγελοι.
Ανέστη Χριστός, και ζωή πολιτεύεται.
Ανέστη Χριστός και νεκρός ουδείς επί μνήματος.
Χριστός γαρ εγερθείς εκ νεκρών, απαρχή των κεκοιμημένων εγένετο.
Αυτώ η δόξα και το κράτος εις τους αιώνας των αιώνων.
Αμήν.
Ο λόγος αυτός ολοκληρώνεται όπως ακριβώς κορυφώνεται και το μήνυμα της Αναστάσεως: με θρίαμβο, φως και βεβαιότητα. Η νίκη της ζωής επί του θανάτου δεν είναι απλώς ένα γεγονός του παρελθόντος, αλλά μια διαρκής πραγματικότητα που μεταμορφώνει τον κόσμο και την καρδιά του ανθρώπου. Κάθε φόβος καταλύεται, κάθε λύπη βρίσκει παρηγοριά, και κάθε ύπαρξη καλείται να ζήσει μέσα στο φως της Αναστάσεως. Ας κρατήσουμε αυτό το μήνυμα ως πολύτιμο θησαυρό, όχι μόνο για τη νύχτα του Πάσχα, αλλά για κάθε ημέρα της ζωής μας, ώστε να πορευόμαστε με πίστη, ελπίδα και αγάπη.
Χριστός Ανέστη!
άρθρο Μυργιώτη Παναγιώτη Μαθηματικού