Πολυδιάστατη ,πολυσήμαντη και πολυκύμαντη είναι η παρουσία της μητέρας του Χριστού στην έντεχνη αγιογραφική δημιουργία της βραβευμένης αγιογράφου -εικαστικού Μαριλένας Φωκά. Στις εκφραστικές αποτυπώσεις της η πλήρης ελεγειακή υπόσταση του ενδιαφέροντος με ιδεαλιστική ιδιότυπη μεστότητα εκθέτει την συνολική ανατομία ενός πλούσιου σε εκφάνσεις και πτυχές υλικού που παράλληλα κατέχει υψηλούς στόχους στην αναβάθμιση των κυρίαρχων καταβολών της ενταξιακής προσέγγισης . Έχοντας βάση τις θεμελιώδεις αρχές που ισχύουν στην πρέπουσα, αυστηρή αποτύπωση και στην απαιτούμενη απόδοση των μορφών παρατίθενται απόψεις και προτάσεις που προχωρούν στην αναζήτηση του θρησκευτικού ιδεατού της σύνθεσης .Προβάλουν επεξηγηματικά την ιδιάζουσα σημασία της ευλαβείας και της κατάνυξης με σαφή τρόπο απέναντι στην υπαρξιακή εφαρμογή του χαρακτήρα της θρησκειακής συνείδησης.
Τα λιτά και αδρά φωτίσματα αποκρυπτογραφούν εξελισσόμενες αναλύσεις που επισυνάπτονται αυτοδύναμα στις εικονιάσεις και αναμφισβήτητα προκαλούν την άρρηκτη ιδεογραμμική ακτινοβολία μιάς αυτάρκειας που καθοδηγείται από αντανακλάσεις φωτεινότητας. Με απόλυτη καθαρότητα χρώματος και σχήματος η καταλυτική ατμόσφαιρα των συμβολισμών αρμόζει δυναμικά τόσο στην επίγνωση της σύναξης όσο και στην εύλογη υιοθέτηση της προοπτικής του ιδεώδους. Οι αγιογραφικές συλλήψεις της Μαριλένα Φωκά με θέμα την Παναγία διατηρούν την εμβληματική υφή μιας συγχορδίας θέσεων και απόψεων κινούνται διαχυτικά προς τις απαιτούμενες ισορροπίες μιας υπέρτατης σπονδής με αναφορές στην μορφωτική διήθηση .Ο λυτρωτικός δείκτης της παραστατικότητας τους εμπεριέχει την ιδεογραμμική ένταση της προσφοράς και της συνεισφοράς στην ευδόκιμη σειριακή θέαση. Ο βαθύτατος συνειρμικός προσανατολισμός τους μέσα από την στοιχειώδη δόμηση του αντικειμένου καταλήγει σε λυτρωτικές διαστάσεις και διευθετήσεις με χαρακτηριστικά στοιχεία ακεραιότητας, διάκρισης ,αφηγηματικής χροιάς και υπαρξιακής αγωνίας Το διαμέτρημα τους στέκεται στοχαστικά απαντώντας σε κάθε πηγή έμπνευσης .
Η δυνατότητα της στην ροή των συμβάντων και των πεπραγμένων τονώνεται ευπρόσδεκτα δικαιώνοντας με διακριτικότητα και ενσάρκωση το στίγμα της απαλότητας στην φορμαρισμένη υφή. Η ετερότητα που επιδεικνύουν προσδίδει ξεχωριστή ανάπλαση και ανασυγκρότηση .Παρατηρώντας τις ζυμώσεις και τις σημειώσεις ανακαλύπτουμε πολύ γρήγορα πως είναι απόρροια του συνδυασμού ενός πηγαίου ύφους με μεγαλειώδεις νύξεις που ωστόσο διαθέτει αντικατοπτρισμούς από τον καθρέφτη της συνδιαλλαγής . Διανθίζουν μια ανέλιξη που αναβιώνει εύρωστα την ανασύνθεση των πλαισίων αναφοράς με κορυφώσεις συμβατικής και συναφούς γέφυρας. Η δημιουργός ενέσκηψε με προσοχή και μελέτη σε μια ουσιαστική μνεία που η μετρική οντότητα της είναι αποτέλεσμα της ευρύτερης διαδικασίας που επιτεύχθηκε . Η διαδρομή της σε συνεργασία με την σύμπραξη της προσωπικής αναγωγής της γίνεται συχνά επωδός σε επίπεδο ιδιοσυγκρασίας , καθώς αναβαθμίζει σε καθολική αρτίωση ένα οικουμενικό κλίμα φιλοσοφημένης αποφασιστικότητας και σπάνιας ευαισθησίας Κάθε αναφορά της με ευθύνη συγκρότησης εμπεριέχει άμεσα αλήθειες με κριτήριο σκιαγραφημένης επιλογής και μια δυνατότητα θεώρησης που οδηγεί σε ένα περίγυρο από τον οποίο εκπέμπονται συζευκτικά χαμόγελα υγιούς πνεύματος.
Η ακατάλυτη επικράτηση της φροντισμένης τεχνικής συνυπάρχει με αρμονική διαμεσολάβηση και επιδέξια συμπλήρωση εξασκημένης σκέψης με τον επεξεργασμένο προπλασμό μιας τάσης που συνθετικά και διευρυμένα γοητεύει . Οι μορφικές ιδιαιτερότητες των προσώπων της Θεοτόκου τονισμένες λειτουργικά με ευκρίνεια εμπεριέχουν την αλήθεια της σηματοδοτούμενης αμεσότητας και ενέχουν την αναγνώριση των ερεθισμάτων της προχωρημένης απτότητας που παρέχει η σχετικότητα της διείσδυσης των προθέσεων .Αντιπαραβάλλουν ισοδύναμα την δόμηση τους με το αυθεντικό μοτίβο σε ξεχωριστό επίπεδο ενσυνείδητης μύησης, μεταφυσικής λεπτομέρειας και χαρτογραφημένης διευκρίνησης που κατέχονται από γνήσιες εκρήξεις προς την αισθητική έμπρακτη περιήγηση. Συνεπικουρούν με την πηγαία ανεξάντλητη περιδιάβαση των επιλογών στην εσωτερική επικοινωνία στην οποία εξελίσσεται κατευθυντικά μια συνομιλία τόνωσης ,ένας ενημερωτικός και κατατοπιστικός διάλογος προσδοκίας με τον θεατή που αποθησαυρίζει και κοινωνεί μια χαρμόσυνη διαδικασία απεραντοσύνης και μια ουσιώδη διευθέτηση αφομοιωτικών αυθύπαρκτων ωσμώσεων και βιωματικού συλλογισμού ,δηλαδή στοιχείων που ρητορικά και πνευματικά υπερακοντίζουν το προσωπικό εγώ και τείνουν να αγγίξουν με επιγραμματική γλαφυρότητα το μεγαλείο της συμπαντικής συλλογικής διαχρονικής νομοτέλειας . Συσχετίζουν με υφολογική συνέχεια την αφοσίωση στην εντρύφηση και διακατέχονται από το φασματικό δεδομένο της ιερότητας .Διαποτίζονται από τις αλληλουχίες της λαμπερής χροιάς των δονήσεων της επισκόπησης και από τις παρακαταθήκες διεξαγωγής της ένθεης ενσάρκωσης και της απαράμιλλης εξύψωσης.
ρεπορταζ Λεόντιος Πετμεζάς