Η ποίηση συναντά την επιστήμη σε έναν δημιουργικό διάλογο που φωτίζει τις πιο βαθιές ανθρώπινες ανησυχίες. Ο Παναγιώτης Τζαννετάτος, με το στοχαστικό του έργο, αναδεικνύεται ως μία από τις πιο ουσιαστικές ποιητικές φωνές της σύγχρονης Ελλάδας. Η γραφή του, λιτή και γεμάτη υπαρξιακή ένταση, αγγίζει τα μεγάλα ερωτήματα της ανθρώπινης ύπαρξης, ενώ παραμένει γειωμένη στην ελληνική παράδοση και ανοιχτή στα ευρωπαϊκά φιλοσοφικά ρεύματα.
Το ιδιαίτερο βάρος του έργου του υπογραμμίζεται μέσα από την οπτική ενός παγκοσμίως αναγνωρισμένου επιστήμονα. Ο Καθηγητής Αθανάσιος Σ. Φωκάς, ένας από τους σημαντικότερους μαθηματικούς της εποχής μας, μέλος της Ακαδημίας Αθηνών και Fellow of the Royal Society, προσεγγίζει την ποίηση του Τζαννετάτου με μια βαθιά, στοχαστική ματιά. Η ανάλυσή του αναδεικνύει όχι μόνο τη φιλοσοφική διάσταση του έργου, αλλά και τη διαχρονική του θέση μέσα στον ευρύτερο διάλογο της ελληνικής και ευρωπαϊκής ποίησης.
Συγκεκριμένα ο Καθηγητής Αθανάσιος Σ. Φωκάς αναφέρει: Το ποιητικό έργο του Παναγιώτη Τζαννετάτου αποτελεί μια σημαντική συμβολή στην σύγχρονη ελληνική ποίηση. Η θεματολογία, το ύφος, και οι φιλοσοφικές του επιπτώσεις κατατάσσουν αυτό το έργο στα σύγχρονα ευρωπαϊκά ρεύματα του υπαρξισμού και του μεταμοντερνισμού. Συγχρόνως, υπάρχει φανερή σχέση με την ελληνική ποιητική παράδοση, ιδιαίτερα με την ελληνική ποίηση της γενιάς του ’70. Η ποίηση του Τζαννετάτου διαπνέεται από μία έντονη υπαρξιακή αγωνία με έμφαση σε θέματα που αφορούν στον χρόνο, την φθορά, την θνητότητα, και η αποξένωση του ανθρώπου στην σημερινή ρευστή πραγματικότητα. Τα φιλοσοφικά ερωτήματα πού τίθενται από τον ποιητή καθιστούν την ποίησή του περισσότερο στοχαστική παρά συγκινησιακή.Γλωσσικά, η ποίηση χαρακτηρίζεται από λιτότητα, έντονη χρήση της μεταφοράς και νοηματική πυκνότητα. Η λεκτική οικονομία ενισχύει την υπαρξιακή διάσταση του περιεχομένου και την αναζήτηση νοήματος. Η επιμονή στη χαμηλόφωνη, σχεδόν ψιθυριστή εκφορά του λόγου, είναι σε αντίθεση με τον υπερβολικό λυρισμό και την ρητορική έξαρση που συχνά χαρακτηρίζει την σύγχρονη ελληνική ποίηση. Η ποίησή του Τζανννετάτου προτάσσει την ουσία και τον στοχασμό έναντι της εντύπωσης και της ρητορικής.Το ποιητικό έργο του Παναγιώτη Τζαννετάτου εστιάζεται στην πνευματικότητα, την εσωτερικότητα και τον φιλοσοφικό στοχασμό. Η αξιοποίηση από τον ποιητή της σιωπηλής δύναμης της λέξεως αποτελεί κατά την γνώμη μου την πλέον κατάλληλη μορφή έκφρασης φιλοσοφικής αναζήτησης, η οποία βρίσκεται στον πυρήνα της ποιήσης .
Ο Παναγιώτης Τζαννετάτος γεννήθηκε το 1989 στην Κεφαλονιά. Έχει σπουδάσει Τουριστικές Επιχειρήσεις στον Εκπαιδευτικό Όμιλο LE MONDE και Ιστορία του Ευρωπαϊκού Πολιτισμού στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Από μικρή ηλικία ασχολήθηκε με την ζωγραφική (ελεύθερο σχέδιο κ’ αγιογραφία) καθώς και με τη μουσική. Σε ηλικία 16 ετών παρουσίασε την πρώτη του ατομική έκθεση ζωγραφικής στην γενέτειρα του και ακολούθησαν αρκετές μέχρι σήμερα. Το Δεκέμβριο του 2011 παρουσίασε σε ιδιωτική έκδοση τα πρώτα του ποιήματα, με τίτλο “Ποιήματα”. Εντάχθηκε ενεργά στην πολιτική και κοινώνικη ζωή του τόπου. Την δύσκολη περίοδο της πανευρωπαϊκής κρίσης βρίσκεται στη πρώτη γραμμή.Το 2013 ιδρύει τον Πυρήνα Αλληλεγγύης με πυρήνες πανελλαδικά,έχοντας έδρα την Κεφαλονιά. Το Σεπτέμβριο του 2014 αναλαμβάνει επίτιμος γενικός διευθυντής στο Ελληνικό Ινστιτούτο Τέχνης και Πολιτισμού. Ποιήματα του έχουν μεταφραστεί στα Αγγλικά και στα Γαλλικά. Άρθρα του καθώς και ποιήματα του φιλοξενούνται σε έντυπες και ηλεκτρονικές εφημερίδες.
Ο Αθανάσιος Σ. Φωκάς είναι Καθηγητής Μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο του Cambridge (University of Cambridge) πρώην κάτοχος της έδρας Applied Mathematics and Theoretical Physics (DAMTP). Επίτιμος Καθηγητής σε αρκετά πανεπιστήμια, συμπεριλαμβανομένου του Πανεπιστημίου Πατρών. – Μέλος της Ακαδημίας Αθηνών από το 2014. Fellow of the Royal Society (FRS) από το 2009, μια από τις υψηλότερες τιμές στο Ηνωμένο Βασίλειο για επιστημονική συνεισφορά. Fellow of the Academy of Europe (Academia Europaea) Ιδρυτικό μέλος του European Research Council (ERC) Scientific Council