Eκκλησιαστικά Νέα

Άγιος Στέφανος ο Πρωτομάρτυρας και Αρχιδιάκονος

 

«Βασίλειον διάδημα εστέφθη συ κορυφή εξ άθλων ων υπέμεινας υπέρ Χριστού του Θεού Μαρτύρων Πρωτόαθλε. Συ γαρ την Ιουδαίων απελέγξας μανίαν, ειδές σου τον Σωτήρα του Πατρός δεξιόθεν. Αυτόν ουν εκδυσώπει αείυπέρ των ψυχών ημών».Το Κοντάκιον του Αγίου:

«Ο Δεσπότης χθες ημίν δια σαρκόςεπεδήμει και ο δούλος σήμεροναπό σαρκός εξεδήμει.Χθες μεν γαρ ο βασιλεύων σαρκί ετέχθη,σήμερον δε ο ικέτης λιθοβολείταιδι΄ αυτών και τελειούταιο πρωτομάρτυς και θείος Στέφανος».

Η Εκκλησία τιμά στις 27 Δεκεμβρίου τη μνήμη του Αγίου Στεφάνου του Πρωτομάρτυρα και Αρχιδιακόνου.

Υπήρξε ένας από τους επτά διακόνους τους οποίους εξέλεξαν οι πρώτοι χριστιανοί και χειροτόνησαν οι Άγιοι Απόστολοι, με σκοπό να επιβλέπουν τη διαχείριση των τροφίμων και των χρημάτων των χριστιανικών κοινοτήτων. Ο Στέφανος είχε αφιερώσει τη ζωή του στο κήρυγμα του ευαγγελικού λόγου και στη φιλανθρωπική δράση.

Για τη προσφορά και τις αρετές του τιμήθηκε με το χάρισμα της θαυματουργίας. Με το χάρισμα αυτό θεράπευε ασθενείς και αποδείκνυε τη δύναμη του Χριστού. Με τη βαθιά θεολογική του κατάρτιση ανέτρεπε εύκολα τις κακοδοξίες των Ιουδαίων για το έργο του Χριστού, προκαλώντας την οργή και το φθόνο τους. Κάποιοι μάλιστα από τους φανατικούς Ιουδαίους τον συκοφάντησαν και τον οδήγησαν σε απολογία μπροστά στους αρχιερείς.

Κατά τη μέση βυζαντινή περίοδο ο Στέφανος αγιογραφείται ως νεαρός διάκονος, φορώντας οράριο και λευκό στιχάριο. Σε παλαιότερες αναπαραστάσεις όμως φορά απλά ένα ιερατικό χιτώνα για διάκονο της ύστερης αρχαιότητας. Σε μία από τις αρχαιότερες αναπαραστάσεις στο Σαν Λορέντζο της Ρώμης με το βιβλίο του Ευαγγελίου, αργότερα εμφανίζεται σε αναπαραστάσεις με βράχο στο κεφάλι του, σαν σύμβολο της κατάληξής του. Στη Δύση πολλές φορές απεικονίζεται μαζί με ένα ακόμα διάκονο και μάρτυρα, τον Άγιο Λαυρέντιο της Ρώμης (+258).

Ο Άγιος Στέφανος διάκονος της πρώτης χριστιανικής κοινότητας της Ιερουσαλήμ, ήταν ο πρώτος χριστιανός που μαρτύρησε με λιθοβολισμό για το Χριστό και τη χριστιανική θρησκεία (Πραξ. 7). Για το λόγο αυτό η Εκκλησία τον ανακήρυξε άγιο και τον ονόμασε Πρωτομάρτυρα. Ο τόπος του λιθοβολισμού και του μαρτυρίου του (Μπεϊτ- Χασκελά στα εβραϊκά ) βρίσκονταν, σύμφωνα με τις εβραϊκές παραδόσεις στο βόρειο μέρος της Ιερουσαλήμ έξω από τα τείχη της και κοντά στη σπηλιά του προφήτη Ιερεμία.
 

Οι χριστιανοί μετά το λιθοβολισμό πήραν το σώμα του αγίου και σύμφωνα με την παράδοση το έθαψαν στη γενέτειρα του πόλη Γκάμαλα. Στις αρχές του 5ου αιώνα ανακαλύφθηκε ο τάφος του πρωτομάρτυρα και το λείψανο του μεταφέρθηκε στο λόφο της Σιών στην Ιερουσαλήμ. Λίγα χρόνια αργότερα, ο επίσκοπος Ιουβενάλιος, ο μετέπειτα πατριάρχης της Ιερουσαλήμ, μετέφερε τα οστά του αγίου στον κήπο της Γεθσημανής και τα κατάθεσε σε εκκλησία που έκτισε προς τιμή του.

διάβασε και αυτό  live 14:00ωρα την Εκπομπή Αντάμωμα με τον π. Δημήτριο καλεσμένη η κ. Φανή βασιλακοπούλου που την Θεράπευσε ο Τίμιος Σταυρός (Βιντεο)

Το 460 η αυτοκράτειρα Ευδοκία, η γυναίκα του Θεοδόσιου του Β, έκτισε στο παραδοσιακό τόπο του λιθοβολισμού μεγάλη Βασιλική Μαρτύριο μέσα στην οποία, για τρίτη φορά, έγινε η κατάθεση του λειψάνου του αγίου. Τα ερείπια της βασιλικής αυτής ανακαλύφθηκαν από τους Δομινικανούς πατέρες το 1881 και πάνω τους έκτισαν νέα βασιλική. Βρίσκεται λίγα μόνο μέτρα προς βορρά της πύλης της Δαμασκού.

 

Το ορθόδοξο προσκύνημα του πρωτομάρτυρα Στέφανου στη Γεθσημανή είναι ο χώρος στον οποίο ο αρχιεπίσκοπος Ιουβενάλιος έκτισε την εκκλησία για τη δεύτερη κατάθεση του λειψάνου του αγίου.

Βηθφαγή
Το προσκύνημα της Βηθφαγής που αναφέρεται στα Ευαγγέλια ως την αφετηρία της Θριαμβευτικής Εισόδου του  στην (Ιερουσαλήμ Ματθ. 21. 12. Μαρκ. 11. 12 ) βρίσκεται στην ανατολική πλευρά του Όρους των Ελαιών.

Από το 2ο π.Χ αιώνα και καθ ολη τη Ρωμαϊκή και Βυζαντινή εποχή ηταν ένα μικρό χωριό οι κάτοικοι του οποίου ζούσαν με τη γεωργία και τη κτηνοτροφία. Από τον 4ο όμως αιώνα καθιερώθηκε σε χριστιανικό προσκύνημα. Η πρώτη εκκλησία κτίσθηκε στη Εποχή των Σταυροφόρων.

Ο Στέφανος ήταν ο πρώτος και ο πλέον διακεκριμένος από τους επτά διακόνους, που είχαν εκλεγεί και χειροτονηθεί από τους αποστόλους να βοηθούν με κοινά γεύματα και με κάθε άλλο μέσο τους φτωχούς, τα ορφανά και τις χήρες. Διακρινόταν για τη ρητορική του ικανότητα και την εν γένει χριστιανική δράση του. Οι Ιουδαίοι, βλέποντας τη δραστηριότητά του και φοβούμενοι τη δράση του, τον διέταξαν να σταματήσει το κήρυγμα. (Πράξεις των Αποστόλων, κεφ. Στ’, 1-8).

Facebook Comments Box

Απάντηση