Η δημοσιογραφία υπήρξε η κύρια αποστολή της ζωής του Δημήτρη Κωνσταντάρα. Από το 1969 και για περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες, υπηρέτησε τα ελληνικά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης με συνέπεια και ήθος, αφήνοντας ανεξίτηλο το στίγμα του σε εφημερίδες, περιοδικά, ραδιόφωνο, τηλεόραση και διαδικτυακά μέσα. Ξεκίνησε την καριέρα του στον Ελεύθερο Κόσμο το 1972, καλύπτοντας εξωτερικές ειδήσεις, και συνέχισε στην Καθημερινή (1974-1982) με στήλες για τηλεόραση, δισκοκριτική και εξωτερικά θέματα. Στη συνέχεια συνεργάστηκε με εφημερίδες όπως Η Βραδυνή, 24 Ώρες, Ακρόπολις, Ελεύθερος, Αθηναϊκή, Χώρα και Traffic, αναλαμβάνοντας θέσεις αρθρογράφου, σχολιογράφου και διευθυντή σύνταξης.
Στον χώρο των περιοδικών εργάστηκε σε 4Τροχούς, Επίκαιρα, Ποπ και Ροκ, Κόσμος του Τένις, Madame Figaro, Crash και 9 Μήνες +, αναδεικνύοντας τη δημοσιογραφική του ευελιξία και το έντονο ενδιαφέρον του για τον πολιτισμό και τον αθλητισμό.
Στην τηλεόραση ξεκίνησε το 1977 στην ΕΡΤ, ως παρουσιαστής δελτίων ειδήσεων, σχολιαστής αθλητικών γεγονότων και παραγωγός μεγάλων διοργανώσεων, όπως οι Ολυμπιακοί Αγώνες και οι Πανευρωπαϊκοί Αγώνες στίβου. Διετέλεσε αρχισυντάκτης και παρουσιαστής σε εκπομπές όπως «Μια Ταινία, Μια Συζήτηση» και «Μαζί και Σήμερα», ενώ συνεργάστηκε με Mega Channel, Seven TV, Tempo TV, Κανάλι 10 και ΑΡΤ, παρουσιάζοντας ενημερωτικές εκπομπές και αναλαμβάνοντας τη διεύθυνση προγράμματος. Η ραδιοφωνική του παρουσία ήταν εξίσου σημαντική, με συνεργασίες σε ΕΡΑ, Αθήνα 9.84, Sky 100.4, Cool FM, Χρώμα FM και Profit 96.6, όπου επιμελήθηκε και παρουσίασε πρωινές ζώνες και ειδησεογραφικά προγράμματα.
Γεννήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 1946 στην Αθήνα, γιος των ηθοποιών Λάμπρου Κωνσταντάρα και Ιουλίας Γεωργοπούλου. Ο πατέρας του υπήρξε ένας από τους πιο αγαπητούς ηθοποιούς του ελληνικού κινηματογράφου, όμως εκείνος διάλεξε έναν διαφορετικό δρόμο∙τη δημοσιογραφία. Παρά ταύτα, πάντα μιλούσε με σεβασμό και τρυφερότητα για τον Λάμπρο Κωνσταντάρα, τονίζοντας την επιρροή του στη διαμόρφωση της προσωπικότητάς του.Σπούδασε αγγλική και ελληνική φιλολογία στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και αποφοίτησε το 1972. Ήταν παντρεμένος με τη Βίκυ Βουρλάκη και πατέρας δύο παιδιών, της Παυλίνας και του Λάμπρου, οι οποίοι ακολούθησαν επαγγελματικά δρόμους στον πολιτισμό και τη δημοσιογραφία.
Η πολιτική του πορεία ξεκίνησε το 2002 ως πρώτος σε σειρά ψήφων νομαρχιακός σύμβουλος Αττικής με την παράταξη του Γιάννη Τζανετάκου. Το 2004 εκλέχθηκε βουλευτής Α’ Αθηνών με τη Νέα Δημοκρατία. Στις εκλογές του 2007 δεν επανεξελέγη, ενώ το 2009 κατετάγη δεύτερος στον Λαϊκό Ορθόδοξο Συναγερμό. Στις δημοτικές εκλογές του 2010 και του 2014 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος Αθηναίων, υπηρετώντας και ως γραμματέας του δημοτικού συμβουλίου και μέλος επιτροπών, ενώ διετέλεσε μέλος του Δ.Σ. του ΟΠΑΝΔΑ και αντιπρόεδρος της «Εταιρείας Ασφαλιστικών Συμβουλευτικών Υπηρεσιών Αυτοδιοίκησης».
Η προσφορά του, όμως, δεν περιορίστηκε μόνο στα ΜΜΕ και την πολιτική. Πάρα πολλοί νέοι δημοσιογράφοι τον γνώρισαν μέσα από τα σεμινάρια και τις διαλέξεις του για τη δημοσιογραφία. Και εγώ προσωπικά είχα την τύχη να παρακολουθήσω ένα από αυτά∙ ήταν μια εμπειρία που με σημάδεψε, γιατί μετέδιδε με πάθος όσα είχε ζήσει και μάθει, διδάσκοντας όχι μόνο τεχνικές αλλά και ήθος. Πολλοί τότε νέοι δημοσιογράφοι έκαναν τα πρώτα τους βήματα με πολύτιμο οδηγό τις συμβουλές του.
Παράλληλα, ο Δημήτρης Κωνσταντάρας υπήρξε πολυγραφότατος συγγραφέας, με έργα που περιλαμβάνουν μυθιστορήματα, θεατρικά έργα, σενάρια, παραμύθια και συλλογές επιστολών. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται: Η Ιστορία της Φόρμουλα Ι, Λάμπρος Κωνσταντάρας: Μέσα απ’ τα δικά μου μάτια, Το μαύρο κουτί, Γράμματα στον Παράδεισο, Η Τελευταία Καληνύχτα, Η κυρία Μέλπω, Η Αφροδίτη της Ανάφης, Άσπρο πουκάμισο και Κόκκινα Παπούτσια, καθώς και η συλλογή συνεντεύξεων Η Φωνή της Ψυχής. Από το 2016 έως το 2017 υπηρέτησε ως διευθυντής έκδοσης της σειράς Παγκόσμιας Κλασικής Λογοτεχνίας των Εκδόσεων Σμυρνιωτάκη.
Κατά τη διάρκεια της καριέρας του τιμήθηκε με πολυάριθμα βραβεία και διακρίσεις για τη δημοσιογραφική, αθλητική και πολιτιστική προσφορά του, όπως το Βραβείο ΙΠΕΚΤΣΙ Ελληνοτουρκικής Φιλίας το 1993 και η αναγνώριση έργων του από τον Πανελλήνιο Σύνδεσμο Αθλητικών Συντακτών και τον Φάρο Τυφλών.
Η απώλειά του αφήνει ένα σημαντικό κενό στον χώρο της ελληνικής δημοσιογραφίας, της λογοτεχνίας και της τέχνης, αλλά η πορεία του και η συνεισφορά του αποτελούν παρακαταθήκη για τις επόμενες γενιές. Εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια στη σύζυγό του Βίκυ, στα παιδιά του Παυλίνα και Λάμπρο, καθώς και σε όλη την οικογένεια. Ο Δημήτρης Κωνσταντάρας αφήνει πίσω του ένα πολύτιμο έργο και μια παρακαταθήκη που θα μείνει ζωντανή.
ρεπορτάζ Δημήτρης Μπιζιώτας