Ένα ξεχωριστό διεθνές βραβείο κατέκτησε ο 15χρονος Νικόλαος Στριμπούλης, αποδεικνύοντας πως η αγάπη για την αστρονομία, η τεχνολογία και η φωτογραφία μπορούν να οδηγήσουν σε μια σημαντική διεθνή διάκριση ακόμη και από την ηλικία της εφηβείας. Ο νεαρός Έλληνας αστροφωτογράφος αναδείχθηκε Young Astronomy Photographer of the Year 2026, κερδίζοντας τη νεανική κατηγορία του διεθνούς διαγωνισμού ZWO Astronomy Photographer of the Year με τη φωτογραφία του «Mineral Moon».
Η εικόνα που χάρισε στον 15χρονο τη σημαντική διάκριση δεν δημιουργήθηκε σε κάποιο απομακρυσμένο αστρονομικό παρατηρητήριο, αλλά στο Παλαιό Φάληρο. Ο Νικόλαος Στριμπούλης τράβηξε τη συγκεκριμένη λήψη στις 8 Μαρτίου 2025, καταγράφοντας τη Σελήνη με έναν τρόπο που αναδεικνύει λεπτομέρειες και χρωματικές διαφοροποιήσεις οι οποίες συνήθως δεν είναι ορατές με γυμνό μάτι.
Mineral Moon — Νικόλαος Στριμπούλης, Ελλάδα Ο 15χρονος Νικόλαος Στριμπούλης κέρδισε τη νεανική κατηγορία του ZWO Astronomy Photographer of the Year 2026 με μια κοντινή λήψη της Σελήνης από το Παλαιό Φάληρο.
Το «Mineral Moon» παρουσιάζει τη Σελήνη πολύ πιο πολύχρωμη από την εικόνα που έχει συνηθίσει να βλέπει ο παρατηρητής από τη Γη. Οι διαφορετικές αποχρώσεις στην επιφάνειά της δεν αποτελούν απλώς ένα εντυπωσιακό φωτογραφικό αποτέλεσμα, αλλά συνδέονται με τη γεωλογική της σύσταση. Οι σκοτεινότερες περιοχές αντιστοιχούν στις λεγόμενες σεληνιακές «θάλασσες», δηλαδή αρχαίες πεδιάδες που δημιουργήθηκαν από λάβα και στη συνέχεια στερεοποιήθηκαν, ενώ οι φωτεινότερες και πιο ανώμαλες περιοχές είναι τα υψίπεδα, τα οποία έχουν διαμορφωθεί μέσα από δισεκατομμύρια χρόνια προσκρούσεων στην επιφάνεια του φυσικού δορυφόρου της Γης.
Στην εικόνα του Νικόλαου διακρίνονται χαρακτηριστικά όπως η Θάλασσα της Γαλήνης, η Θάλασσα των Βροχών και τα Σεληνιακά Απέννινα. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι πορτοκαλί και μπλε αποχρώσεις που εμφανίζονται στην επιφάνεια της Σελήνης. Αυτές συνδέονται με διαφορετικές συγκεντρώσεις στοιχείων όπως ο σίδηρος και το τιτάνιο και αποτελούν τον λόγο για τον οποίο τέτοιου είδους αστροφωτογραφίες αναφέρονται ως «mineral moon».
Πίσω από το εντυπωσιακό αποτέλεσμα, ωστόσο, βρίσκεται σημαντική τεχνική προσπάθεια. Για τη λήψη ο 15χρονος χρησιμοποίησε ένα τηλεσκόπιο Sky-Watcher Dobsonian 6 ιντσών και μια ψυχόμενη έγχρωμη αστρονομική κάμερα. Το τελικό αποτέλεσμα δεν προέκυψε από ένα μόνο καρέ, αλλά από επεξεργασία επιλεγμένων εικόνων από ένα βίντεο διάρκειας 20 δευτερολέπτων. Συγκεκριμένα, χρησιμοποιήθηκε μόλις το 15% των καρέ, με την τεχνική Lucky Imaging. Η συγκεκριμένη μέθοδος επιτρέπει την επιλογή των καθαρότερων καρέ μιας ακολουθίας, ώστε να περιορίζονται οι επιδράσεις της ατμοσφαιρικής παραμόρφωσης και του ηλεκτρονικού θορύβου.
Η επεξεργασία της εικόνας ήταν ένα ακόμη στοιχείο που φαίνεται πως έκανε τη διαφορά. Οι κριτές του διαγωνισμού στάθηκαν ιδιαίτερα στην απόδοση των χρωμάτων της σεληνιακής επιφάνειας. Σύμφωνα με τον Steve Marsh, art editor του BBC Sky at Night Magazine και μέλος της κριτικής επιτροπής, πολλοί αστροφωτογράφοι ξεκινούν την ενασχόλησή τους με τη φωτογράφιση της Σελήνης, όμως οι λεπτές χρωματικές διαφοροποιήσεις που συνδέονται με τα ορυκτά της επιφάνειάς της συνήθως αποτελούν αντικείμενο πιο προχωρημένης ενασχόλησης. Στην περίπτωση του Νικόλαου, αυτό που ξεχώρισε ήταν ο τρόπος με τον οποίο αποδόθηκαν αυτές οι χρωματικές λεπτομέρειες.
Η διάκριση συνοδεύεται και από χρηματικό έπαθλο ύψους 1.500 λιρών, καθώς και από ετήσια συνδρομή στο BBC Sky at Night Magazine. Η επιτυχία του 15χρονου δεν περιορίστηκε μάλιστα μόνο στη βραβευμένη φωτογραφία. Δύο ακόμη έργα του είχαν καταφέρει να φτάσουν στην τελική λίστα της νεανικής κατηγορίας της φετινής διοργάνωσης, γεγονός που αναδεικνύει τη συνολική παρουσία του στον διαγωνισμό.
Active Region 4122 — Miguel Claro, Πορτογαλία Μια εξαιρετικά λεπτομερής εικόνα της επιφάνειας του Ήλιου, με ηλιακή κηλίδα και φωτεινές δομές στη φωτόσφαιρα.
A Message From the Ancients — Max Inwood, Aotearoa / Νέα Ζηλανδία Αρχαίες βραχογραφίες στην έρημο της Καλιφόρνιας συναντούν τον Γαλαξία.
Η φετινή διοργάνωση του ZWO Astronomy Photographer of the Year ήταν η 18η του συγκεκριμένου διαγωνισμού, ο οποίος συνδέεται με το Βασιλικό Αστεροσκοπείο του Γκρίνουιτς. Εκτός από τη βραβευμένη φωτογραφία του Νικόλαου Στριμπούλη, στη φετινή διοργάνωση ξεχώρισαν εικόνες από διαφορετικά σημεία του κόσμου και με εντυπωσιακά αστρονομικά θέματα. Ανάμεσά τους περιλαμβάνονται ένα σέλας πάνω από την Ισλανδία, ίχνη άστρων πάνω από τα μπαομπάμπ της Μποτσουάνα, μια ιδιαίτερα λεπτομερής εικόνα του Κρόνου και μια φωτογραφία που καταγράφει την Αφροδίτη τη στιγμή που εξαφανίζεται πίσω από τη Σελήνη.
Το κορυφαίο βραβείο της διοργάνωσης απονεμήθηκε στον Ali Alobaidly από το Κουβέιτ για τη φωτογραφία «The Quiet Predator», η οποία απεικονίζει το Νεφέλωμα του Καρχαρία, σε απόσταση περίπου 650 ετών φωτός από τη Γη. Για τη συγκεκριμένη φωτογραφία απαιτήθηκε συνολικός χρόνος έκθεσης 28 ωρών και 30 λεπτών, ενώ το μεγάλο βραβείο συνοδευόταν από χρηματικό έπαθλο 10.000 λιρών.
Οι βραβευμένες εικόνες της φετινής διοργάνωσης παρουσιάζονται από τις 18 Σεπτεμβρίου στο National Maritime Museum του Λονδίνου, δίνοντας τη δυνατότητα στο κοινό να δει από κοντά μερικές από τις πιο εντυπωσιακές αστροφωτογραφίες που ξεχώρισαν στον φετινό διαγωνισμό.
Η ιστορία του Νικόλαου Στριμπούλη έχει ιδιαίτερη σημασία όχι μόνο επειδή ένας Έλληνας έφηβος απέσπασε μια διεθνή διάκριση, αλλά και επειδή η βραβευμένη εικόνα του δείχνει πως η αστροφωτογραφία μπορεί να λειτουργήσει ως συνδυασμός επιστημονικής παρατήρησης, τεχνικής κατάρτισης και καλλιτεχνικής ματιάς. Από ένα τηλεσκόπιο στο Παλαιό Φάληρο και μια προσεκτικά επεξεργασμένη σειρά λήψεων, ο 15χρονος κατάφερε να παρουσιάσει τη Σελήνη με έναν τρόπο που τράβηξε την προσοχή μιας διεθνούς κριτικής επιτροπής και να βρεθεί ανάμεσα στους νεότερους ανθρώπους που διακρίθηκαν στη φετινή διοργάνωση.
Το «Mineral Moon» αποτελεί τελικά μια διαφορετική ματιά σε ένα ουράνιο σώμα που όλοι γνωρίζουμε, αλλά σπάνια βλέπουμε με τέτοια λεπτομέρεια. Η Σελήνη που φωτίζει κάθε βράδυ τον ελληνικό ουρανό μετατρέπεται μέσα από τον φακό του Νικόλαου σε έναν πολύχρωμο γεωλογικό κόσμο, αποκαλύπτοντας λεπτομέρειες που παραμένουν αόρατες στην καθημερινή παρατήρηση. Και αυτή ακριβώς η ικανότητα να εντοπίσει και να αναδείξει κάτι που υπάρχει μπροστά στα μάτια όλων ήταν εκείνη που οδήγησε τη φωτογραφία του από το Παλαιό Φάληρο σε μια σημαντική διεθνή διάκριση.