Τρία χρόνια μετά το πολύνεκρο σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη, που στοίχισε τη ζωή σε 57 ανθρώπους, η φοιτητική και μαθητική κοινότητα της χώρας προχωρά σε μαζικές κινητοποιήσεις, διατηρώντας ζωντανό το αίτημα για δικαιοσύνη και ουσιαστικές αλλαγές.
Είκοσι τρεις φοιτητικοί σύλλογοι της Αθήνας αποφάσισαν το κλείσιμο των σχολών τους την Πέμπτη 26 Φεβρουαρίου, προκειμένου να συμμετάσχουν στο πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο στις 12:00 στα Προπύλαια, με κεντρικό σύνθημα: «Τρία χρόνια από το έγκλημα στα Τέμπη, δεν ξεχνάμε – δεν συγχωρούμε. Ή τα κέρδη τους ή οι ζωές μας».
Παράλληλα, καλούν σε μαζική παρουσία και στο συλλαλητήριο που διοργανώνουν τα Εργατικά Σωματεία και ο Σύλλογος Συγγενών Θυμάτων Τεμπών το Σάββατο 28 Φεβρουαρίου στο Σύνταγμα.
Στις αποφάσεις συμμετέχουν σύλλογοι από το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, το Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής, το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και την Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών, καθώς και σύλλογοι οικοτρόφων φοιτητικών εστιών. Η μαζικότητα των αποφάσεων αποτυπώνει τη διάθεση της νέας γενιάς να μην αφήσει την υπόθεση να ξεχαστεί και να απαιτήσει την απόδοση όλων των ποινικών και πολιτικών ευθυνών, «όσο ψηλά κι αν βρίσκονται».
Στο πλευρό των φοιτητών στέκονται και οι μαθητές. Η Συντονιστική Επιτροπή Μαθητών Αθήνας (ΣΕΜΑ) καλεί σε διήμερες καταλήψεις στις 26 και 27 Φεβρουαρίου και σε συμμετοχή στα συλλαλητήρια, δηλώνοντας πως «οι μαθητές δεν ξεχνάμε» και πως θα γίνουν «η φωνή των νεκρών». Στην ανακοίνωσή της, η ΣΕΜΑ συνδέει την τραγωδία των Τεμπών με μια ευρύτερη πραγματικότητα που, όπως υποστηρίζει, υποβαθμίζει την ασφάλεια και την ποιότητα ζωής: ελλείψεις στις σχολικές υποδομές, ανεπαρκή μέτρα προστασίας, εργατικά δυστυχήματα και φυσικές καταστροφές. Παράλληλα, εκφράζει την αντίθεσή της στο προτεινόμενο «Εθνικό Απολυτήριο», εκτιμώντας ότι θα εντείνει την εξεταστική πίεση και τις κοινωνικές ανισότητες, μετατρέποντας το σχολείο σε έναν διαρκή εξεταστικό μηχανισμό.
Την ίδια στιγμή, η Ομοσπονδία Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών Λειτουργών Ελλάδας (ΟΙΕΛΕ) προκήρυξε 24ωρη απεργία για τους εκπαιδευτικούς του ιδιωτικού τομέα, τόσο στη μη τυπική όσο και στην τυπική εκπαίδευση. Σε ανακοίνωσή της επισημαίνει ότι, τρία χρόνια μετά, δεν έχει υπάρξει ουσιαστική δικαίωση για τα θύματα, ενώ αναδεικνύει ζητήματα ελέγχου, εποπτείας και ασφάλειας σε δομές ιδιωτικής εκπαίδευσης, καθώς και προβλήματα στις μεταφορές μαθητών. Δηλώνει ότι απεργεί για την τιμωρία των υπευθύνων, για την ενίσχυση της ασφάλειας και για την προάσπιση των δημόσιων αγαθών.
Στις τοποθετήσεις φοιτητικών συλλόγων ασκείται επίσης κριτική στις πολιτικές ιδιωτικοποίησης και στη λειτουργία της Hellenic Train, ενώ εκφράζεται αντίθεση σε ενδεχόμενη αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος, με το επιχείρημα ότι θα ενισχύσει την εμπορευματοποίηση της ανώτατης εκπαίδευσης. Οι κινητοποιήσεις πλαισιώνονται από αιτήματα για αυξημένη κρατική χρηματοδότηση, αναβάθμιση των υποδομών, μέτρα στήριξης απέναντι στην ακρίβεια και κατοχύρωση ασφαλών, δημόσιων μεταφορών.
Κοινός παρονομαστής όλων των καλεσμάτων είναι η απαίτηση να μη βιώσει η κοινωνία «άλλα Τέμπη» και να μη λογίζεται η ανθρώπινη ζωή ως κόστος. Τρία χρόνια μετά, το σύνθημα «Δεν ξεχνάμε – δεν συγχωρούμε» εξακολουθεί να εκφράζει ένα ευρύ και δυναμικό κομμάτι της κοινωνίας, που επιμένει στη μνήμη, στη διεκδίκηση και στην ανάγκη ουσιαστικών αλλαγών, ώστε η τραγωδία να αποτελέσει αφετηρία ευθύνης και όχι μια ακόμη σελίδα που θα κλείσει χωρίς δικαίωση.