Το Συναισθηματολόγιον αποτελεί μια βαθιά προσωπική εικαστική πρόταση, μέσα από την οποία ο Γιώργος Σαράντης επιχειρεί να αποτυπώσει τον ανθρώπινο συναισθηματικό κόσμο στην πιο αληθινή και ανεπεξέργαστη μορφή του. Με βασικά μέσα τη φωτογραφία και τα έργα μικτών τεχνικών, ο καλλιτέχνης συνθέτει έναν εικαστικό χάρτη συναισθημάτων που δεν επιδιώκει να καθοδηγήσει τον θεατή, αλλά να τον συνοδεύσει σε μια εσωτερική διαδρομή αναγνώρισης και ενσυναίσθησης. Τα έργα λειτουργούν ως θραύσματα βιωμάτων, όπου το σκοτάδι της μοναξιάς, της θλίψης και της ψυχικής φθοράς συνυπάρχει με τη δυνατότητα της ελπίδας, της απελευθέρωσης και της επανασύνδεσης με τον εαυτ
Κεντρική θέση στο Συναισθηματολόγιον κατέχει η γυναίκα, όχι ως εικαστικό μοτίβο, αλλά ως συμβολική ενσάρκωση του συναισθηματικού κόσμου και της ζωοδότρας δύναμης του ανθρώπου. Η γυναικεία παρουσία στα έργα του Σαράντη συνδέεται άμεσα με ζητήματα ψυχολογικής βίας, εσωτερικής σύγκρουσης και σιωπηλής αντοχής, αποτυπώνοντας τις λεπτές ισορροπίες ανάμεσα στην ευαλωτότητα και τη δύναμη. Η επιλογή αυτή δεν είναι τυχαία, αλλά απορρέει από μια συνεπή καλλιτεχνική πορεία που θέτει τον άνθρωπο και τις ψυχικές του διακυμάνσεις στο επίκεντρο της δημιουργίας.
Η έκθεση παρουσιάζεται στη Δημοτική Πινακοθήκη Καλλιθέας Σοφία Λασκαρίδου από τις 12 έως τις 16 Ιανουαρίου 2026 και συνοδεύεται από ένα σύνολο δράσεων που ενισχύουν τον βιωματικό της χαρακτήρα. Τα εγκαίνια, την Τετάρτη 14 Ιανουαρίου στις 18:30, θα έχουν τη μορφή μιας ανοιχτής βραδιάς διαλόγου, με παρουσίαση από τη δημοσιογράφο και υπεύθυνη επικοινωνίας του καλλιτέχνη Αναστασία Πουλοπούλου και με επιστημονική προσέγγιση των θεμάτων της έκθεσης από την αναπτυξιακή ψυχολόγο Όλγα Παγανέλη, η οποία θα εστιάσει στα ανθρώπινα συναισθήματα, στη γυναικεία ψυχική εμπειρία και στο φαινόμενο της ψυχολογικής βίας. Η βραδιά θα ολοκληρωθεί με την παρουσίαση δοκιμίου για την ψυχολογική βία, σε άμεσο διάλογο με το εικαστικό έργο.
Η επαφή με το κοινό συνεχίζεται και τις υπόλοιπες ημέρες της έκθεσης, καθώς κάθε απόγευμα ο χώρος μετατρέπεται σε σημείο ανοιχτής επικοινωνίας, με ζωντανή ανάγνωση διηγήματος για την ψυχολογική βία προσβάσιμη και σε άτομα με προβλήματα όρασης , ελεύθερο διάλογο με το κοινό και ξενάγηση στα έργα από τον ίδιο τον καλλιτέχνη. Το Συναισθηματολόγιον δεν λειτουργεί απλώς ως έκθεση, αλλά ως μια ζωντανή κοινωνική και πολιτιστική συνθήκη, όπου η τέχνη γίνεται αφορμή για συνάντηση, ανταλλαγή και συνειδητοποίηση. Για τον Γιώργο Σαράντη, η τέχνη δεν υφίσταται χωρίς αλληλεπίδραση· και μέσα από αυτή την έκθεση, καλεί τον θεατή να νιώσει, να αναγνωρίσει και να σταθεί παρών, γιατί όσο ο άνθρωπος αισθάνεται, παραμένει ζωντανός και ικανός για αλλαγή.