Γράφει η Ντεπη Στενού.
Η Ελλάδα και οι Ελληνες όπου γης, τιμούν σήμερα την Επέτειο του ΟΧΙ…! Ο Χ Ι Τρία γράμματα από το γλωσσικό και ψυχικό μας αλφάβητο. Πανάρχαια και πανελλήνια άρνηση στην υποδούλωση. Ατρόμητο αντήχησε την νύχτα εκείνη της 28ης Οκτωβρίου 1940. Και ο ήχος του είχε κάτι από εθνικό σάλπισμα. Γιατί οι ρίζες του ΟΧΙ, έφταναν βαθιά στην αυγή της ιστορίας του έθνους μας. Ήταν η επανάληψη του αρχαίου «Μολών λαβέ». Η συμπύκνωση της φράσης των Ελλήνων του Βυζαντίου «την πόλιν τοις βαρβάροις ουδέποτε εώμεν». Η ανανέωση του θούριου των παλικαριών του ΄21 : «Καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή παρά σαράντα χρόνια σκλαβιά και φυλακή» και του “Ελευθερία ή Θάνατος”. Τούτος ο λόγος είναι ριζωμένος στις ψυχές των Πανελλήνων. Κυοφορείται από γενιά σε γενιά. Και στην κρίσιμη ώρα εκφράζεται με μια δωρική σοβαρότητα και απλότητα, με μια λιτή μεγαλοσύνη. “Στην 28η Οκτωβρίου 1940 στην Ελλάδα δόθηκε μια προθεσμία τριών ωρών για να αποφασίσει σχετικά με τον πόλεμο ή την ειρήνη, αλλά ακόμα κι αν δίνονταν τρεις ημέρες ή τρεις εβδομάδες ή τρία έτη, η απάντηση θα ήταν η ίδια. Οι Έλληνες δίδαξαν την αξιοπρέπεια στο πέρασμα των αιώνων. Όταν όλος ο κόσμος έχασε την ελπίδα του, οι Έλληνες τόλμησαν να αμφισβητήσουν το αήττητο του γερμανικού τέρατος, υψώνοντας απέναντι του το υπερήφανο πνεύμα της ελευθερίας.” λέει ο 32ος Πρόεδρος ΗΠΑ Franklin D Roosevelt και υμνώντας την γενναιότητα των Ελλήνων αναφέρει: “Όλοι οι ελεύθεροι άνθρωποι είναι βαθιά εντυπωσιασμένοι από το κουράγιο και την προσήλωση του Ελληνικού έθνους που αμύνεται τόσο γενναία” θα πει ο 32ος Πρόεδρος των ΗΠΑ Ρούσβελτ. “All free people are deeply impressed by the courage and steadfastness of the Greek nation which is defending itself so valiantly” Franklin D. Roosevelt (1882-1945). Ενώ οι αντίπαλοι ηγέτες των φασιστικών και Ναζιστικών καθεστώτων που αιματοκύλησαν την ανθρωπότητα πριν 85 χρόνια, αναφερόμενοι στην γενναιότητα του λαού, που τους αντιμετώπισε στα πεδία των μαχών, υπερασπιζόμενος την ελευθερία και τα εδάφη του ομολογούν: “Ο πόλεμος με την Ελλάδα απέδειξε ότι τίποτα δεν είναι σίγουρο στα στρατιωτικά και ότι πάντα μας περιμένουν εκπλήξεις.” Benito Mussolini (Από ομιλία της 10/5/1941), “Χάριν της ιστορικής αλήθειας πρέπει να επιβεβαιώσω ότι μόνο οι Έλληνες, απ’ όλους τους αντιπάλους που μας αντιμετώπισαν, πολέμησαν με το μεγαλύτερο θάρρος και περισσότερο αψήφισαν το θάνατο..” Adolph Hitler (Από ομιλία του στο Reichstag στις 4 Μαΐου 1941). Δεν θα ένιωθαν βέβαια τόση έκπληξη, αν γνώριζαν την ρήση του Αισχύλου: “Επειδή μόνο εμείς, αντίθετα προς τους βαρβάρους, ποτέ δεν μετρήσαμε τον εχθρό στη μάχη.” Γιατί όπως αναφέρει ο Anthony Henden: “Ελέχθη εις Αθήνας προ 2.000 ετών, ότι το μυστικό της Ευτυχίας είναι η Ελευθερία, και το μυστικό της Ελευθερίας η Ανδρεία.
Οι Έλληνες με τα “ΟΧΙ” τους, δίνουν ζωή νέα εις την μεγάλη τους αυτή κλασσική παράδοση.” Τιμούμε σήμερα την επέτειο του ΟΧΙ, που αντίθετα με ότι συμβαίνει παγκοσμίως σηματοδοτεί την έναρξη αντί το τέλος ενός πολέμου, του χειρότερου που γνώρισε η ανθρωπότητα. Ίσως τη μόνη λέξη στον κόσμο που γιορτάζεται και μάλιστα με τόσες τιμές, αφού ήταν η συνέχεια της χιλιόχρονης Ιστορίας μας και της διαχρονικά ανά τους αιώνες αγέρωχης στάση μας απέναντι στους ισχυρούς του κόσμου, που επιβουλεύονταν την Εθνική μας κυριαρχία. Για άλλη μια φορά η μικρή Ελλάδα με την γενναιότητα και τον ηρωισμό των παιδιών της, στάθηκε εμπόδιο στα σχέδια των ισχυρών για την υποδούλωση της Ευρώπης και του υπόλοιπου κόσμου κατά τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο, όπως ακριβώς το είχε κάνει πριν 2.500 χρόνια στον Μαραθώνα, την Σαλαμίνα και τις Θερμοπύλες και ήταν η μόνη χώρα της Ευρώπης που τα ξημερώματα της 28ης Οκτωβρίου του 1940, τόλμησε να σηκώσει το μικρό της ανάστημα, στο ανίκητο μέχρι τότε τέρας, του φασισμού και του ναζισμού και να αποδείξει ότι δεν ήταν άτρωτο. Και δεν είναι τυχαίο που αυτή την μικρή λέξη με τα τρία γράμματα, την γιορτάζουμε μόνο εμείς οι Έλληνες, ένας λαός με κατ’ εξοχήν ελεύθερο και ανυπότακτο πνεύμα. ΟΧΙ… Μία τόσο μικρή λέξη, πόση δύναμη κρύβει μέσα της και πόσα δυνατά συναισθήματα προκαλεί; Και σε αυτόν που το λέει, αλλά και σε αυτόν που το παίρνει σαν απάντηση. Δεν είναι απλώς μια άρνηση, δεν είναι απλώς μια απάντηση. Είναι τα πάντα. Αυτός που το λέει, την στιγμή που το λέει, είναι γεμάτος από διάφορα συναισθήματα, όπως οργή, αποφασιστικότητα, κακία, πειθαναγκασμό, σωφρονιστική διάθεση, αίσθηση δικαίου, αγανάκτηση και τόσα άλλα. Και είναι έτοιμος για τα αποτελέσματα της τόσο απόλυτης απάντησής του. Αυτός που το εισπράττει, αισθάνεται απογοητευμένος, αδικημένος, οργισμένος, δυστυχισμένος ή ευτυχισμένος, ίσως και πολλά άλλα.
Ποια άλλη λέξη, τόσο μικρή, μπορεί να δημιουργήσει όλα αυτά τα συναισθήματα; Σίγουρα καμία. Αντί για ΟΧΙ, μπορεί να πει ή να ακούσει κάποιος ότι “ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ”, “ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ”, “ΔΕΝ ΘΕΛΩ”, “ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ”, “ΔΕΝ ΠΡΟΒΛΕΠΕΤΑΙ” και τόσα άλλα “δεν”. Κανένα από αυτά δεν έχει την δύναμη του ΟΧΙ. Το “Μολών Λαβέ” των γνωστών για τη λακωνικότητά τους Σπαρτιατών, πολύ δυνατό επίσης, μπορούσε να αντικατασταθεί με ένα ΟΧΙ. Το ίδιο και το “Το την Πόλην σοι δούναι …” του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου. Όπου και να ανατρέξεις στην Ιστορία μας, περήφανα “ΟΧΙ” θα συναντήσεις, μερικά από τα οποία δεν μας ωφέλησαν. Όμως, ειπώθηκαν. Και καλώς ειπώθηκαν… γιατί με τα ΟΧΙ γράφεται η ιστορία των λαών και δημιουργούν Επη όπως αυτό του 1940! Βέβαια, πολύ μεγάλη σημασία έχει το ποιος λέει το ΟΧΙ. Ο ισχυρός στον ανίσχυρο ή ο ανίσχυρος στον ισχυρό. Το να ακούγεται από τον ισχυρό, πέρα από το συζητούμενο θέμα, δείχνει μια επιβεβαίωση εξουσίας και αλαζονεία. Αναπόφευκτο. Και για αυτό δεν έχει και τόση μεγάλη δύναμη σαν λέξη. Το να ακούγεται όμως από τον ανίσχυρο προς τον ισχυρό, είναι μεγάλο πράγμα, πολύ δυνατό, πολύ περήφανο…! Αυτό το μεγαλείο της ψυχής των Ελλήνων γιορτάζουμε και τιμούμε σήμερα, που χιλιάδες χρόνια βροντοφωνάζουν ΟΧΙ σε κάθε ισχυρό όπου γης, γράφοντας με το αίμα τους την Ιστορία ανά τους αιώνες, διατηρώντας ελεύθερο αυτό το μικρό κομμάτι γης που τους έλαχε για Πατρίδα…
Το γιορτάζουμε τιμώντας αυτούς που το είπαν και υπερασπίστηκαν με την ζωή τους, αποδίδοντας έτσι την ελάχιστη Τιμή και δόξα στους ήρωες που γεννά αυτός ο τόπος. Ας κρατήσουμε αυτά τα τρία γράμματα της Ελληνικής Γλώσσας, βαθιά μέσα στην ψυχή μας, να σφραγίζουν για πάντα την Εθνική μας συνείδηση. Και ας το έχουν αυτό καλά υπόψιν τους, αυτοί που και σήμερα εξαπολύουν απειλές κατά της εθνικής μας κυριαρχίας, επικαλούμενοι την ισχύ τους… Ας γνωρίζουν πως η μικρή Ελλάδα, παρά το μέγεθος της, ήταν πάντα αν τους αιώνες το εμπόδιο πάνω στο οποίο σπάνε τα μούτρα τους όλοι οι ισχυροί Αλαζόνες και οι παρανοϊκοί της Ιστορίας… Με την ευχή να φαινόμαστε πάντα αντάξιοι της ένδοξης ιστορίας των προγόνων μας… Χρόνια Πολλά Έλληνες…!!! Ζήτω το Έθνος των Ελλήνων…!!!