Στο πλαίσιο των Πανελλαδικών Εξετάσεων του 2026, οι υποψήφιοι βρίσκονται πλέον στο στάδιο της αναμονής για την ανακοίνωση των βαθμολογιών τους. Σύμφωνα με τη συνήθη διαδικασία, οι βαθμολογίες αναμένεται να αναρτηθούν στην επίσημη πλατφόρμα του Υπουργείου Παιδείας, στη διεύθυνση results.it.minedu.gov.gr. Στόχος είναι οι βαθμοί των γραπτών στα μαθήματα γενικής παιδείας, προσανατολισμού και ειδικότητας για τα Γενικά (ΓΕΛ) και Επαγγελματικά Λύκεια (ΕΠΑΛ) να ανακοινωθούν επίσημα την Πέμπτη 25 Ιουνίου 2026. Για να ενημερωθούν για τα αποτελέσματά τους, οι υποψήφιοι θα πρέπει να εισάγουν τον οκταψήφιο κωδικό τους και τους τέσσερις αρχικούς χαρακτήρες από το επώνυμο, το όνομα, το πατρώνυμο και το μητρώνυμό τους με κεφαλαίους ελληνικούς χαρακτήρες. Παράλληλα, όσοι είχαν υποβάλει τη σχετική αίτηση, αναμένεται να λάβουν τη βαθμολογία τους και μέσω γραπτού μηνύματος (SMS) στο κινητό τους τηλέφωνο. Με αφορμή αυτή την κρίσιμη περίοδο, είναι σημαντικό να αναλογιστούμε τα λόγια του αείμνηστου δασκάλου Γιώργου Σιότροπου
Ο αείμνηστος, πλέον, μεγάλος Δάσκαλος Γιώργος Σιότροπος μας πληροφορεί ως προς την έννοια της αποτυχίας (στις πανελλαδικές εξετάσεις του 1992) τα εξής :
” Ο Τσώρτσιλ απέτυχε στο σχολείο, απέτυχε στην στρατιωτική του σχολή, απέτυχε ως αξιωματικός, απέτυχε στις πρώτες του εκλογές, απέτυχε στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο ως υπουργός, απέτυχε ως λόρδος θησαυροφύλακας, όμως, δεν το έβαλε κάτω. Ο Οδυσσέας Γκράντ, ο μεγάλος αμερικανός στρατηγός, απέτυχε ως μαθητής, ως αξιωματικός, ως υπάλληλος, ως κτηματομεσίτης. Επειδή όμως δεν φοβόταν την αποτυχία αναδείχτηκε στην μεγαλύτερη στρατιωτική φυσιογνωμία του αμερικανικού εμφυλίου. Ο Τζορτζ Ουασινγκτων, ο πατέρας των ΗΠΑ , ήταν -κατά τον βιογράφο του Νηλ Χικευ – “πρωτοπόρος” της αποτυχίας που οδηγεί προς τα πάνω. Απέτυχε ως ειδικός των οχυρώσεων, ως αξιωματικός αιχμαλωτίστηκε από τους Γάλλους που τον άφησαν ελεύθερο συμβουλεύοντάς τον “να αλλάξει επάγγελμα”. Απέτυχε ως επιτελικός και -κατά τον ίδιο βιογράφο του -νίκησε τους βρετανούς υποχωρώντας ταχύτερα από όσο εκείνοι μπορούσαν να προχωρούν.
Ο Νίξον απέτυχε ως σπουδαστής, ως ποδοσφαιριστής , ως αξιωματικός του
ναυτικού , απορρίφθηκε όταν θέλησε να προσληφθεί στο FBI, απέτυχε στις προεδρικές εκλογές του 1960 και στη συνέχεια στις κυβερνητικές της Καλιφόρνιας. Ομως το 1968 έγινε Πρόεδρος και ξανά το 1972.
Μην κάθεστε να θρηνείτε για αυτό που νομίζετε μεγάλη αποτυχία. Ξεπεράσετε την αμέσως. Εγκαταλείψτε τον παλιό στόχο. Θέσετε αμέσως έναν καινούργιο. Μην χάνετε χρόνο. Μην σπαταλατε ενέργεια. Ξεκινήστε την καινούργια προσπάθεια για τον καινούργιο σας σκοπό”.
Υπάρχουν τρία μεγάλα ” ταξίδια” στη ζωή μας. Ο επαγγελματικός προσανατολισμός, το “χτίσιμο” της οικογένειας και η Κοινωνική Αγωγή. Και τα τρία αυτά μεγάλα ” ταξίδια” τα ξεκινάμε με τον πιο επιπόλαιο τρόπο και καταλήγουν σε τρία μεγάλα “ναυάγια”. Οι περισσότεροι άνθρωποι αποτυγχάνουν ως μέλη μιας εύρυθμης και ευαγούς κοινωνίας. Αποτυγχάνουν, επίσης, στην οικογενειακή προκοπή. Κυρίως, όμως, η πρωταρχική αιτία της αποτυχίας τους βρίσκεται στον επαγγελματικό προσανατολισμό. Αυτό το ” μάθημα” το οποίο ” δήθεν” διδάσκεται στα σχολεία μοιάζει με άδειο κουτί.
Εδώ υπάρχει ένα τραγικό έλλειμμα ενημέρωσης προς τους νέους μας με αποτέλεσμα να ξεκινάνε και να συνεχίζουν ένα επάγγελμα το οποίο δεν είναι προσαρμοσμένο στις δικές τους επιθυμίες, στις δικές τους ικανότητες, στα δικά τους ζητούμενα. Φυσική συνέπεια είναι, ξοδεύοντας σχεδόν τα δύο τρίτα της ζωής τους σε αυτό το επάγγελμα να μοιάζουν σαν “ψάρι στο βουνό” σαν ζωή χωρίς οξυγόνο. Αυτό σημαίνει ότι , ψυχικά φορτίζονται με άρνηση και αυτή η άρνηση καταστρέφει τη ζωή τους και την ζωή των αγαπημένων τους. Το, απολύτως, αναγκαίο θα ήταν πριν ανοίξουν δρόμο για το επάγγελμά τους να γνωρίζουν τα υπέρ και τα κατά του κάθε επαγγέλματος, τις προοπτικές που έχει το κάθε επάγγελμα, το εισόδημα που αποφέρει, αν ταιριάζει ή δεν ταιριάζει στον χαρακτήρα τους. Θα έπρεπε να γνωρίζουν την δική τους ιδιοσυστασία ως προς τις έμφυτες κλίσεις, ταλέντα, δεξιότητες κλπ. Θα έπρεπε να έχουν ξεκαθαρίσει τα δικα τους “θέλω”, τις δικές τους επιθυμίες, αποκλείοντας κατά το δυνατόν , τις επιρροές από διαφημίσεις και πρότυπα τα οποία προβάλλονται περισσότερο προς την αρνητική εξέλιξη των νέων και λιγότερο προς την θετική κατεύθυνση για μία επιτυχημένη ζωή.
Η ερμηνεία των λέξεων, ίσως, είναι το πιο σημαντικό στοιχείο για να υπάρξει και να λειτουργήσει σωστά μία κοινωνία. Αν οι ερμηνείες των λέξεων είναι διαφορετικές από άνθρωπο σε άνθρωπο τότε έχουμε την ασυνεννοησία της Βαβέλ. Σε ένα μεγάλο βαθμό αυτό ισχύει στην σημερινή εποχή μας. Πιο συγκεκριμένα πρέπει να αναζητήσουμε την έννοια της “αποτυχίας”.
Κάποια παιδιά από την νεολαία μας ερμηνεύουν τον αποκλεισμό τους από τα πανεπιστήμια και από τις ανώτερες σχολές ως αποτυχία ζωης. Αυτό μοιάζει σαν να μπερδεύει κάποιος την κάλτσα με τη γραβάτα.
Τόσο πολύ άσχετη είναι η επιτυχία στη ζωή από τα τυπικά προσόντα πτυχίων και περγαμηνών. Οι δρόμοι που ανοίγονται στην νεολαία μοιάζουν με πόρτες που καποιες φορές απ έξω γράφει χρυσάφι και μέσα είναι κάρβουνο. Αλλες φορές η πόρτα γράφει κάρβουνο και μέσα είναι χρυσάφι. Είναι αυτονόητο πως ουδείς γνωρίζει με σιγουριά πού και πώς τελειώνει ο κάθε δρόμος τον οποίο ξεκινάμε. Πολλές φορές οι πιο ευοιωνες προοπτικές καταλήγουν σε αρνητικά αποτελέσματα ενώ άλλες φορές ένα δύσκολο και με αρνητικές συνθήκες ξεκίνημα καταλήγει στα πιο ευτυχή αποτελέσματα. Ουδεμία αφετηρία εξασφαλίζει, με σιγουριά ουδένα προορισμό. Ειδικά στην εποχή μας κάποια πρακτικά επαγγέλματα προσφέρουν μεγαλύτερες “ευκαιρίες” από τις πανεπιστημιακές σπουδές.
Εδώ εχουμε να κάνουμε, πάλι, με την ερμηνεία των λέξεων. Τι σημαίνει “ευκαιρία” ; Είναι μία ευκαιρία για λεφτά ; Είναι μία ευκαιρία στις πνευματικές αναζητήσεις ; Είναι μία ευκαιρία Έργου στον Πολιτισμό, στην μουσική, στην τέχνη ; Ειναι ένας συνδυασμός κάποιων ή όλων αυτών ;
Ειναι κάτι αλλο ; Αυτά τα ερωτήματα και πολλά ακόμη θα έπρεπε να έχουν τεθεί και απαντηθεί πολύ πριν από τις πανελλήνιες εξετάσεις. Θα έπρεπε να γνωρίζει ο κάθε νέος, με θεσμικό όμως τρόπο, τα υπέρ και τα κατά του κάθε επαγγέλματος, τα υπέρ και τα κατά των σπουδών προς κάθε κατεύθυνση. Τι σημαίνει, πράγματι, μία “αποτυχία” . Είναι πολύ διαφορετικό πράγμα λέγοντας απέτυχα στη σχολή” από το ” απέτυχα στην ζωή”.
Η απόσταση είναι τόσο μεγάλη όσο από τη νύχτα στην ημέρα. Ειναι πολλές οι περιπτώσεις που κάποιοι απέτυχαν στις πανελλήνιες εξετάσεις και αυτό τους βγήκε σε καλό επειδή κάποια άλλη πόρτα
πιο πρακτική, πιο κοντά στην ιδιοσυγκρασία τους, άνοιξε για αυτούς. Το μήνυμα είναι ότι μπορεί κάποιος να αποτύχει ένα βήμα , ανάμεσα στα ένα εκατομμύριο βήματα που έχει η ζωή και να κερδίσει όλα τα υπόλοιπα. Ενα τελευταίο που θα ήθελα να πω σχετικά με την έννοια της αποτυχίας είναι δανεισμένο από το ποίημα του Κίπλινγκ το “if” (= αν) το οποίο λέει…” αν πέσεις μία φορά να σηκώνεσαι δύο” . Κάπως έτσι είναι το πνεύμα αυτου του στίχου, το μεταφέρω κατά έναν τρόπο σχηματικό και grotesco. Άρα λοιπόν για να επανέλθουμε στο κεντρικό θέμα η νεολαία πρέπει να καταλάβει ότι “απέτυχα στις πανελλήνιες εξετάσεις” είναι πολύ μακριά από το να τους φέρνει σε απόγνωση , μελαγχολία και σε απονενοημένα διαβήματα. Αυτό είναι άλλο πράγμα από το “απέτυχα στη ζωή. Θα πρέπει να συνεχίσουν τον αγώνα και τη μάχη για την κατάκτηση της ζωής τους σε άλλους δρόμους ή στην επόμενη χρονιά.
Το Επάγγελμα και η Οικογένεια μέσα στην Κοινωνία είναι θέματα για τα οποία θα έπρεπε να έχει διατεθεί πολύ μεγάλος διάλογος… και όμως, σχεδόν,τίποτα δεν ακούγεται περί αυτών των θεμάτων.
Αυτό σημαίνει πως θέλουμε να γιατρέψουμε μία ” αρρώστια ” ενισχύοντας την ταυτόχρονα!!!
Τόσο ” “τρελή” είναι η εποχή που ζούμε!!!
άρθρο Γιάννη Διαβάτη δημοσιογράφου