Κάθε τρομοκρατική ενέργεια έχει φυσικούς αυτουργούς. Έχει όμως και εκείνους που, διαχρονικά, καλλιέργησαν ένα κλίμα ανοχής απέναντι στην πολιτική βία. Εκείνους που επί χρόνια δίδαξαν ότι υπάρχουν «καλές» και «κακές» μολότοφ, «δίκαιη» και «άδικη» βία, «αποδεκτοί» και «μη αποδεκτοί» στόχοι.
Όταν η βία αντιμετωπίζεται επιλεκτικά, όταν καταδικάζεται ανάλογα με το ποιος τη διαπράττει και ποιος τη δέχεται, τότε η Δημοκρατία έχει ήδη κάνει το πρώτο βήμα προς την ήττα της.
Η Βάγια Νέστορα δεν υπήρξε μόνο θύμα μιας αποτρόπαιας δολοφονικής επίθεσης. Υπήρξε θύμα μιας διαχρονικής πολιτικής υποκρισίας.
καταδίκαζε απερίφραστα τη βία όταν δεν ταίριαζε στις ιδεολογικές του αναφορές, αλλά έσπευδε να αναζητήσει ερμηνείες, δικαιολογίες ή ακόμη και ιδεολογικά άλλοθι όταν οι δράστες προέρχονταν από τον λεγόμενο «αντιεξουσιαστικό χώρο».
Από τη Μαρφίν μέχρι σήμερα, οι «γνωστοί-άγνωστοι» έδρασαν πολλές φορές μέσα σε ένα περιβάλλον πολιτικής ανοχής. Άλλοτε βαφτίστηκαν «αγανακτισμένοι», άλλοτε «παιδιά», άλλοτε «αντιεξουσιαστές». Σπάνια αντιμετωπίστηκαν από όλους με την ίδια καθαρή λέξη: εγκληματίες.
Συχνά, με τη σιωπή ή την επιλεκτική τους ευαισθησία, πολιτικές και κοινωνικές φωνές που αυτοπροσδιορίζονται ως προοδευτικές, προσέφεραν το άλλοθι που χρειαζόταν η βία για να συνεχίσει να γεννά νέα θύματα.
Η Δημοκρατία δεν έχει δεξιά και αριστερή τρομοκρατία. Έχει μόνο τρομοκρατία.
Δεν υπάρχουν «καλές» και «κακές» μολότοφ. Δεν υπάρχουν «δικαιολογημένες» βόμβες. Δεν υπάρχουν επιλεκτικές ευαισθησίες όταν χάνονται ανθρώπινες ζωές.
Ο πολιτικός εξτρεμισμός, από όπου κι αν προέρχεται, δεν είναι «ακτιβισμός», δεν είναι «αντίσταση», δεν είναι «αγώνας». Είναι εγκληματική βία.
Η Πολιτεία οφείλει να εντοπίσει και να τιμωρήσει παραδειγματικά τους δράστες.
Το πολιτικό σύστημα, όμως, οφείλει κάτι ακόμη πιο δύσκολο: να αναγνωρίσει ότι η ανοχή στη βία, οι ιδεολογικές εκπτώσεις και τα διαρκή «ναι μεν, αλλά…» υπήρξαν το λίπασμα πάνω στο οποίο άνθησε η τρομοκρατία.
Γιατί οι τρομοκράτες πατούν τη σκανδάλη.
Αλλά η ανοχή είναι εκείνη που, διαχρονικά, τους επιτρέπει να πιστεύουν ότι κάπου θα βρουν κατανόηση, δικαιολογίες ή σιωπηλή κάλυψη.
Αυτή η εποχή πρέπει να τελειώσει.
Οριστικά.
Ντέπη Στενού
Δημοσιογράφος