Στην παραδοσιακή περιουσία τα πράγματα είναι σαφέστερα. Ένα ακίνητο συνοδεύεται από συμβόλαια και τίτλους ιδιοκτησίας, ένας τραπεζικός λογαριασμός έχει συγκεκριμένους δικαιούχους, ενώ βιβλία, δίσκοι ή άλλα αντικείμενα μπορούν σχετικά εύκολα να περάσουν στους κληρονόμους.
Η ψηφιακή περιουσία, όμως, λειτουργεί διαφορετικά. Τι συμβαίνει, για παράδειγμα, με τα αρχεία που βρίσκονται αποθηκευμένα στο cloud, τους προσωπικούς λογαριασμούς και τα δεδομένα που έχουν συσσωρευτεί επί χρόνια στο διαδίκτυο;
Ο δεύτερος εαυτός μας είναι κατατεθειμένος ψηφιακά. Κάντε ένα σκρολ στο ψηφιακό σας παρελθόν. Ίσως έρθετε σε επαφή με εκατοντάδες, ίσως και χιλιάδες εικόνες που μοιράσατε δεξιά και αριστερά στο mail ή το chat. Έχετε κανάλι στο YouTube; Λογαριασμούς στο Instagram, το TikTok, το Facebook; Κάνετε ψηφιακές αγορές; Έχετε ψηφιακές συνδρομές, domains; Έχετε αρχεία δουλειάς; Μερικά από τα παραπάνω έχουν οικονομική αξία ενώ άλλα μόνο συναισθηματική. Και κάποια μπορεί να είναι τόσο προσωπικά ώστε να μην θέλατε να τα δει ποτέ κανείς άλλος. Ίσως να μην θέλετε να τα ξαναδείτε ούτε εσείς. Ο φυσικός άνθρωπος σταματά να υπάρχει σε μια συγκεκριμένη στιγμή. Ο ψηφιακός του εαυτός όμως τι;
Αν κάποιος κληρονομήσει το γραφείο ενός συγγενή του, μπορεί να ανοίξει τα συρτάρια. Αν κληρονομήσει το επτά ιντσών κινητό του, δεν σημαίνει ότι μπορεί αυτομάτως να έχει πρόσβαση και σε όσα βρίσκονται μέσα του. Ο κωδικός της συσκευής, η ταυτοποίηση δύο παραγόντων, τα βιομετρικά στοιχεία και οι πολιτικές των ίδιων των εταιρειών κάνουν ανελέητα δύσκολη την είσοδο στο privé κλαμπ της ζωής ενός κατά τα άλλα πεθαμένου ανθρώπου. Η Apple έχει δημιουργήσει το Legacy Contact. Ο χρήστης μπορεί όσο βρίσκεται εν ζωή να ορίσει ένα ή περισσότερα πρόσωπα που θα αποκτήσουν πρόσβαση σε συγκεκριμένα δεδομένα του Apple Account μετά τον θάνατό του. Για να συμβεί αυτό, ο άνθρωπος που έχει οριστεί χρειάζεται το ειδικό κλειδί πρόσβασης και το πιστοποιητικό θανάτου.
Ακόμη κι έτσι, δεν κληρονομούνται όλα. Φωτογραφίες, μηνύματα, σημειώσεις, αρχεία και αντίγραφα ασφαλείας μπορούν, υπό προϋποθέσεις, να γίνουν προσβάσιμα. Οι κωδικοί και τα passkeys του iCloud Keychain όχι. Ούτε οι πληροφορίες πληρωμών. Ταινίες, μουσική και βιβλία που αγοράστηκαν μέσω του Apple Account επίσης δεν μεταφέρονται με τον ίδιο τρόπο. Η πρόσβαση στην ψηφιακή ιδιοκτησία κάποιου που έφυγε από τη ζωή, όμως, δεν είναι τόσο απλή. Μπορεί να έχει τις δικές της σκιές. Για παράδειγμα, μια ταινία, ένα βιβλίο ή μουσική που αγοράστηκαν μέσω του Apple Account δεν γίνονται προσβάσιμα στον Legacy Contact.
Η Google δεν χρειάζεται να πληροφορηθεί τον θάνατό μας. Παρατηρεί αν ο λογαριασμός έχει πάψει να χρησιμοποιείται. Δεν υποθέτει ότι πεθάναμε. Θεωρεί απλώς ότι ο λογαριασμός έχει μείνει ανενεργός. Για αυτή την περίπτωση υπάρχει το Inactive Account Manager. Ο χρήστης μπορεί να επιλέξει έως δέκα ανθρώπους που θα ειδοποιηθούν όταν ο λογαριασμός του παραμείνει ανενεργός για το διάστημα που έχει ορίσει και να αποφασίσει τι θα μπορούν να πάρουν: δεδομένα από Gmail, Drive, YouTube ή άλλες υπηρεσίες. Αν δεν έχει αφήσει οδηγίες, η πόρτα στενεύει. Η Google μπορεί, σε ορισμένες περιπτώσεις, να συνεργαστεί με συγγενείς ή νόμιμους εκπροσώπους για να κλείσει έναν λογαριασμό ή να παραδώσει συγκεκριμένο περιεχόμενο. Τον κωδικό πρόσβασης, όμως, δεν τον παραδίδει. Ένας προσωπικός λογαριασμός Google που παραμένει ανενεργός για τουλάχιστον δύο χρόνια μπορεί να διαγραφεί. Ο δεύτερος εαυτός μας λοιπόν δεν είναι απαραίτητα αθάνατος. Απλώς μπορεί να ζήσει περισσότερο από τον χρήστη του.