Από την Καστέλλα στις Τζιτζιφιές, ο Σούλης Καραγιαννίδης δημιούργησε κάτι περισσότερο από ένα νυχτερινό στέκι. Ένα σημείο συνάντησης γενεών, μια μουσική οικογένεια και ένα κομμάτι της αθηναϊκής διασκέδασης που έμεινε ανεξίτηλο στη μνήμη χιλιάδων ανθρώπων.
Υπάρχουν χώροι που δεν είναι απλώς μαγαζιά. Είναι κομμάτια της ζωής μιας πόλης, σημεία αναφοράς για ολόκληρες γενιές, τόποι όπου γράφτηκαν ιστορίες, γεννήθηκαν φιλίες, δημιουργήθηκαν έρωτες και έμειναν αναμνήσεις που αντέχουν στον χρόνο.
Μια τέτοια ιστορία ήταν και η Boom Boom.
Η είδηση του θανάτου του Αθανάσιου (Σούλη) Καραγιαννίδη σκόρπισε θλίψη στους ανθρώπους που γνώρισαν τον ίδιο και έζησαν τη μοναδική ατμόσφαιρα της θρυλικής ντισκοτέκ στις Τζιτζιφιές. Ο άνθρωπος που ταύτισε την παρουσία του με το συγκεκριμένο στέκι έφυγε από τη ζωή, αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή συνδεδεμένη με τη μουσική, τον χορό και τη νυχτερινή ζωή της Αθήνας.
Για τους παλιούς θαμώνες, η Boom Boom δεν ήταν απλώς μια έξοδος του Σαββατοκύριακου. Ήταν ένα ραντεβού με τη νεότητα, ακόμη κι όταν τα χρόνια περνούσαν.
Από την Καστέλλα στις Τζιτζιφιές – Η διαδρομή μιας θρυλικής ντίσκο
Η ιστορία της Boom Boom συνδέεται με την εποχή κατά την οποία η disco άρχισε να αλλάζει τον τρόπο διασκέδασης στην Αθήνα.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα για την ιστορία των αθηναϊκών ντισκοτέκ, η Boom Boom είχε αρχικά την έδρα της στην Καστέλλα και στη συνέχεια μεταφέρθηκε στις Τζιτζιφιές, στη διασταύρωση των λεωφόρων Θησέως και Ποσειδώνος.
Ιδιαίτερο ιστορικό ενδιαφέρον παρουσιάζει και μια αναφορά σε φωτογραφικό υλικό του 1975, στο οποίο διακρίνεται στο ίδιο σημείο η ντισκοτέκ New Life, η οποία αργότερα έγινε γνωστή ως Boom Boom.
Έτσι, η διαδρομή του χώρου συνδέεται με την περίοδο κατά την οποία οι Τζιτζιφιές άρχισαν να αποκτούν νέα ταυτότητα στη νυχτερινή διασκέδαση, μετά από δεκαετίες κατά τις οποίες η περιοχή είχε συνδεθεί με τα ρεμπέτικα πάλκα, τα μουσικά κέντρα και τον παλιό Ιππόδρομο.
Η Boom Boom εξελίχθηκε σε ένα από τα χαρακτηριστικότερα στέκια της αθηναϊκής disco, διατηρώντας μια ιδιαίτερη ταυτότητα που δεν ακολούθησε τις εφήμερες τάσεις της νυχτερινής ζωής.
Ο Σούλης – Η ψυχή πίσω από τα decks
Για να καταλάβει κανείς τι έκανε τη Boom Boom ξεχωριστή, πρέπει να γνωρίσει τον ρόλο του Σούλη.
Ο Αθανάσιος Καραγιαννίδης, γνωστός στους θαμώνες ως DJ Soulis V, δεν περιοριζόταν στην επιλογή των τραγουδιών. Ήταν ο οικοδεσπότης, ο άνθρωπος που επικοινωνούσε με το κοινό, έκανε αφιερώσεις από το μικρόφωνο, καλωσόριζε τους νέους επισκέπτες και δημιουργούσε μια ατμόσφαιρα που έκανε τον καθένα να αισθάνεται μέρος της παρέας.
Σε παλαιότερο αφιέρωμα του Αθηνοράματος, τον Δεκέμβριο του 2007, περιγράφεται ως ο ιδιοκτήτης, οικοδεσπότης και μουσικός επιμελητής της Boom Boom. Γίνεται, μάλιστα, ιδιαίτερη αναφορά στην παρουσία του πίσω από τα decks, στα αυθεντικά βινύλια, στις μουσικές αφιερώσεις και στην επικοινωνία του με τους θαμώνες.
Η μουσική δεν ήταν μια απλή υπόθεση αναπαραγωγής επιτυχιών. Ήταν μια ζωντανή σχέση ανάμεσα στον DJ και την πίστα.
Η κόκκινη καρδιά, η ντισκομπάλα και τα τραγούδια που δεν ξεχάστηκαν
Η Boom Boom είχε τη δική της ξεχωριστή αισθητική. Έντονα χρώματα, ιδιαίτερη διακόσμηση, φωτορυθμικά, σαπουνόφουσκες και φυσικά η ντισκομπάλα που έστελνε τις αντανακλάσεις της σε ολόκληρη την πίστα.
Το μουσικό ταξίδι περνούσε από τις μεγάλες επιτυχίες των δεκαετιών του ’70 και του ’80, με τους Bee Gees, τη Madonna, τον Michael Jackson, την Gloria Gaynor, τους Boney M. και πολλούς ακόμη καλλιτέχνες που σημάδεψαν την εποχή.
Δεν έλειπαν τα αγαπημένα blues, οι μπαλάντες και οι αργοί χοροί. Εκείνες οι στιγμές που τα φώτα χαμήλωναν, η μουσική άλλαζε και η πίστα γινόταν ο χώρος για μια διαφορετική, πιο προσωπική συνάντηση.
Οι αφιερώσεις από το μικρόφωνο αποτελούσαν αναπόσπαστο μέρος της βραδιάς. Ο DJ επικοινωνούσε με τους ανθρώπους, τους καλούσε να χορέψουν, τους ευχόταν για τις γιορτές και τα γενέθλιά τους.
Η διασκέδαση είχε πρόσωπα, ονόματα και προσωπικές ιστορίες.
Ένα στέκι χωρίς ηλικιακά όρια
Ένα από τα χαρακτηριστικά που ανέδειξαν τη Boom Boom ήταν ότι κατάφερε να διατηρήσει το κοινό της μέσα στις δεκαετίες.
Δεν ήταν ένας χώρος αποκλειστικά για ανθρώπους μιας συγκεκριμένης ηλικίας. Παλιοί θαμώνες επέστρεφαν για να ξαναζήσουν τα χρόνια της νιότης τους, ενώ νεότεροι ανακάλυπταν μια διαφορετική μορφή διασκέδασης, μακριά από τη συνηθισμένη εικόνα των σύγχρονων clubs.
Σε εκτενές αφιέρωμα του NouPou, που δημοσιεύθηκε στις 29 Απριλίου 2014, καταγράφονται χαρακτηριστικές στιγμές από μια βραδιά στη Boom Boom. Η πίστα ήταν γεμάτη, οι ηλικίες ανακατεμένες και οι παρέες συμμετείχαν με ενθουσιασμό στη μουσική.
Στο ίδιο αφιέρωμα γίνεται αναφορά σε ανθρώπους που επέστρεφαν επί χρόνια στο συγκεκριμένο στέκι, ακόμη και αν κατοικούσαν σε μακρινές περιοχές της Αθήνας. Υπήρχαν ζευγάρια που είχαν γνωριστεί εκεί και επέστρεφαν για να γιορτάσουν την επέτειό τους, αλλά και παρέες που είχαν καθιερώσει να γιορτάζουν τα γενέθλιά τους στην ίδια πίστα.
Αυτό ήταν ίσως το μεγαλύτερο μυστικό της Boom Boom: οι άνθρωποι δεν επέστρεφαν μόνο για τη μουσική. Επέστρεφαν για όλα όσα είχαν ζήσει εκεί.
Μια ντισκοτέκ που αρνήθηκε να γίνει ανάμνηση
Σε μια εποχή κατά την οποία η νυχτερινή διασκέδαση άλλαζε διαρκώς, η Boom Boom διατήρησε την ιδιαίτερη φυσιογνωμία της.
Το 2013, το Αθηνόραμα κατέγραφε την επιστροφή της για τη νέα σεζόν, με τον DJ Soulis V στα decks, τις μουσικές επιτυχίες των ’80s, τις αφιερώσεις, τα λέιζερ και τις ντισκομπάλες.
Το 2025, η Athens Voice επέστρεψε στη Boom Boom για ένα ακόμη ρεπορτάζ. Η περιγραφή ήταν χαρακτηριστική: η διακόσμηση, τα βινύλια, η μουσική, οι θαμώνες και ο τρόπος διασκέδασης παρέμεναν πιστά σε μια άλλη εποχή.
Η εικόνα ενός χώρου που δεν είχε ανάγκη να προσαρμοστεί στις επιταγές της σύγχρονης νυχτερινής ζωής αποτελούσε μέρος της γοητείας του.
Η Boom Boom είχε καταφέρει κάτι σπάνιο: να κρατήσει ζωντανή μια ολόκληρη μουσική κουλτούρα.
Το τελευταίο αντίο στον άνθρωπο της Boom Boom
Ένα κομμάτι της αθηναϊκής νύχτας αποχαιρετά τον άνθρωπο που ταύτισε το όνομά του με τη θρυλική Boom Boom. Ο Σούλης Καραγιαννίδης δεν ήταν απλώς ο άνθρωπος πίσω από τα decks. Ήταν η ψυχή ενός χώρου όπου γενιές ανθρώπων χόρεψαν, ερωτεύτηκαν και δημιούργησαν αναμνήσεις. Ένα μεγάλο αφιέρωμα στην ιστορία της ντισκοτέκ των Τζιτζιφιών και σε μια εποχή που δεν θα ξεχαστεί.
Η απώλεια του Σούλη Καραγιαννίδη σηματοδοτεί το τέλος ενός σημαντικού κεφαλαίου για την ιστορική ντισκοτέκ των Τζιτζιφιών και τους ανθρώπους που συνδέθηκαν μαζί της.
Η οικογένειά του γνωστοποίησε με βαθιά θλίψη τον θάνατό του, ενώ το τελευταίο αντίο έχει προγραμματιστεί για την Παρασκευή 13 Νοεμβρίου, στις 11:00 το πρωί, στο Κοιμητήριο Νέας Σμύρνης.
Πίσω του μένουν οι άνθρωποι που τον γνώρισαν, οι φίλοι, οι συνεργάτες και οι αμέτρητοι θαμώνες που πέρασαν από την πίστα της Boom Boom.
Μένουν επίσης οι ιστορίες των ανθρώπων που ερωτεύτηκαν εκεί, που γιόρτασαν, που συναντήθηκαν ξανά έπειτα από χρόνια, που χόρεψαν μέχρι το πρωί και που έζησαν στιγμές οι οποίες δεν επαναλαμβάνονται.
Γιατί η Boom Boom δεν ήταν μόνο μια ντισκοτέκ στις Τζιτζιφιές. Ήταν ένα κομμάτι της Αθήνας που έμαθε σε γενιές ανθρώπων να διασκεδάζουν χωρίς ηλικιακά όρια, χωρίς επιτήδευση και χωρίς να κοιτούν το ρολόι.
Και κάπου εκεί, ανάμεσα σε μια ντισκομπάλα, ένα παλιό βινύλιο και ένα τελευταίο blues, θα υπάρχει πάντα η ανάμνηση του Σούλη.
Η μουσική μπορεί να σταματήσει. Οι αναμνήσεις, όμως, δεν σβήνουν ποτέ.
Καλό ταξίδι, Σούλη.
Δημήτρης Μπιζιώτας
