Τάσος Χαλκιάς: Οι ηθοποιοί χρειαζόμαστε αγάπη για να ανθίσουμε

Στον Βασίλη Μπουζιώτη,

Από τους πλέον ταλαντούχους και δημοφιλείς ηθοποιούς της γενιάς του, ο Τάσος Χαλκιάς έχει διανύσει αμέτρητα χιλιόμετρα τόσο πάνω στη σκηνή του θεάτρου όσο και στην τηλεόραση. Αυτή την περίοδο εντυπωσιάζει στη σειρά της ΕΡΤ «Χαιρέτα μου τον Πλάτανο», όπου θα τον δούμε και του χρόνου, ενώ κάνει «μαγειρέματα» και για το θέατρο. Δηλώνει κάθετος στο θέμα της λεκτικής και σεξουαλικής βίας, τονίζοντας πως «αυτή είναι μια μελανή σελίδα, που πρέπει να τη σκίσουμε, να την κομματιάσουμε», αποτρέποντας έτσι όσους σκέφτονται να κινηθούν παραβατικά στο μέλλον από το να το κάνουν.

Στις «Άγριες μέλισσες» σε άφησα, στο «Χαιρέτα μου τον Πλάτανο» σε βρίσκω! Πες μου, Τάσο, τι κράτησες από την εμπειρία των «Μελισσών»;

Ήταν μια ξεχωριστή εμπειρία, πολύ ενδιαφέρουσα κι ας αφορούσε κάποιο γκεστ, σε ένα ρόλο-κλειδί. Η σειρά είναι εξαιρετικά φροντισμένη, τόσο στην παραγωγή όσο και στους συντελεστές της που είναι ένας κι ένας. Υπάρχει ένα δυνατό σενάριο, γεμάτο ανατροπές και εκπλήξεις, υπάρχει σκηνοθετική δεινότητα και ένα μοναδικό καστ ηθοποιών, με κάποιους από αυτούς να τους γνωρίζει τώρα το τηλεοπτικό κοινό. Νέα, όμορφα και ταλαντούχα παιδιά! Και, κυρίως, καλά παιδιά! Έχει ανάγκη ο χώρος από νέο αίμα και ιδιαίτερα από ηθοποιούς με ταλέντο, ήθος, ευγένεια, αλλά και ομορφιά εξωτερική και κυρίως εσωτερική.

Στον «Πλάτανο» ρίχτηκες στα βαθιά.

Είχα κανονίσει να μπω γύρω στο Πάσχα στην καλαίσθητη και καλοφτιαγμένη αυτή σειρά, με τον ρόλο του Μένιου, αδελφού του Παρασκευά, αλλά λόγω των γνωστών συγκυριών έβαλαν πιο νωρίς τον ήρωα στη σειρά κι έτσι βρέθηκα να κολυμπάω στα βαθιά, χωρίς να το καταλάβω. Αλλά, όπως ξέρεις πολύ καλά, Βασίλη μου, είμαι μαθημένος στα δύσκολα και στο… κολύμπι τόσα χρόνια! Ξεκίνησα το μακροβούτι και έκτοτε κάνω καθημερινά δεκάωρα με δωδεκάωρα γυρίσματα. Οι απαιτήσεις ενός καθημερινού που «τρέχει» είναι τεράστιες και εσύ δεν έχεις παρά να «κολυμπάς» όσο πιο δυνατά μπορείς. Ευτυχώς, υπάρχει κι εδώ μια εξαιρετικά φροντισμένη παραγωγή, μια πολύ ωραία «συνταγή», μια ισχυρότατη ομάδα καλών συναδέλφων και έχει δέσει το γλυκό, γεγονός που μας χαροποιεί όλους. Αξίζει ο κόπος μας και το εισπράττουμε αυτό και από τους τηλεθεατές.

Δικαίως πήρε «πράσινο φως» για του χρόνου!

Απόλυτα δικαιολογημένα, ναι! Πρόκειται για μια σειρά που ψυχαγωγεί τον κόσμο, ο οποίος το έχει απόλυτη ανάγκη με τις καραντίνες, τον εγκλεισμό και όλες τις συνέπειές του. Έχει ανάγκη να «δραπετεύει» ο κόσμος, να παίρνει μια ανάσα, να βλέπει λίγο φως στο τούνελ και η τέχνη, το θέατρο, η τηλεόραση, το σινεμά, η μουσική τού προσφέρει τη διέξοδο αυτή. Μπορεί η πολιτεία να απαξιώνει την τέχνη, αλλά η τέχνη είναι πάντα ένας αναμμένος φάρος που τον έχουμε απόλυτη ανάγκη ταξιδεύοντας.

Διαβάστε ολόκληρο το δημοσίευμα της Realnews.

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου το 1974 με άριστα. Δάσκαλοί του ο Άγγελος Τερζάκης, ο Γιάννης Σιδέρης, η Μαρία Χορς, η Μαίρη Αρώνη, η Κατερίνα και η Ελένη Χατζηαργύρη. Ξεκίνησε την καριέρα του τη δεκαετία του 1970 ενώ από το 1978 έως το 1990 είναι μέλος του Εθνικού Θεάτρου. Έχει συμμετάσχει σε πολλές τηλεοπτικές σειρές, κινηματογραφικές ταινίες καθώς και θεατρικές παραστάσεις. Είναι ιδρυτής της Ανώτερης Σχολής Υποκριτικής “Πρώτη Πράξη”.

Έχει συνεργαστεί με το Εθνικό Θέατρο και με μια πλειάδα Ελλήνων ηθοποιών, με τους οποίους ανέβασε παραστάσεις στην Επίδαυρο αλλά και πραγματοποίησε περιοδείες σε ολόκληρη την Ελλάδα.

Καριέρα

Το 1977 συνεργάστηκε με το Άρμα Θέσπιδος (Κρατική Κινητή Θεατρική Μονάδα), υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού, όπου για έναν χρόνο περιόδευσε στην Ελλάδα με τα έργα ׃ “Ρωμαίος και Ιουλιέτα” του Ουίλιαμ Σαίξπηρ, “Ποπολάρος” του Γ. Ξενόπουλου, “Χάανς Κολχάας” του Τζον Σώντερς, “Το τάβλι” του Δ. Κεχαΐδη και “Το γαϊτανάκι” της Ζ. Σαρρή.

Το 1978 ξεκίνησε την συνεργασία του με το Εθνικό Θέατρο στο οποίο διένυσε μία θεατρική πορεία δεκατριών χρόνων, συμμετέχοντας σε περισσότερες από εξήντα παραγωγές κλασσικού και σύγχρονου ρεπερτορίου, ελληνικού και ξένου, σε όλες της σκηνές του Εθνικού καθώς και στην Επίδαυρο.

Το Φθινόπωρο του 1990 αποχώρησε από το Εθνικό Θέατρο και συνεργάστηκε με την Σύγχρονη Ελληνική Σκηνή της Κατερίνας Μαραγκού στην “Νόρα” του Ίψεν στο Θέατρο «Αθηνών», ερμηνεύοντας τον ρόλο του Κρόκστα.

Το καλοκαίρι και τον χειμώνα του 1991-1992 έκανε την πρώτη του εμφάνιση στην επιθεώρηση, ανεβάζοντας το “Έκτο Πάτωμα” και το “Κλειδί για δυο”, στο Θέατρο Περοκέ και στο Θέατρο Διάνα αντίστοιχα.

Το 1993 συνεργάστηκε με τον Πέτρο Φιλιππίδη στο Θέατρο «Αθηνά», όπου ανέβασαν το “Αταίριαστο ζευγάρι” του Νήλ Σάιμον.

Το 1994 συνεργάστηκε με την Μιμή Ντενίση και τον Χρήστο Πολίτη στο Θέατρο «Ακροπόλ», ερμηνεύοντας τον ρόλο του Τολστόι στην “Άννα Καρένινα”.

Το καλοκαίρι του 1995, συνθιασάρχες για πρώτη φορά με τον Γιώργο Παρτσαλάκη, ανέβασαν στο θέατρο Μετροπόλιταν την κωμωδία “Απιστίες” των Ν. Τσιφόρου – Π. Βασιλειάδη. Συνεχίζοντας την συνεργασία τους τον χειμώνα του 95-96, αποτόλμησαν το ανέβασμα των “Άθλιων” του Β. Ουγκώ στο Θέατρο «Καλουτά» σε θεατρική διασκευή του Π. Μάρκαρη και σκηνοθεσία του Κ. Δαμάτη.

Τον χειμώνα του 1996-1997, επιχείρησαν την πρώτη τους θεατρική τουρνέ στην επαρχία με την κωμωδία “Απιστίες”, σημειώνοντας μεγάλη επιτυχία και κερδίζοντας την εμπιστοσύνη του κοινού της ελληνικής περιφέρειας.

Το καλοκαίρι του 1997 δημιούργησε μαζί με την Πένυ Παπουτσή, την Πολιτιστική εταιρία Θ.Ε.Ρ.Ο.Σ (Θεατρική, έκφραση, Ρεπερτόριο, Όραμα, Στόχος), με σκοπό την δική του πρόταση για το θέατρο. Τον χειμώνα της ίδιας χρονιάς, ανέβασαν στο θέατρο Σταθμός το “Ενυδρείο” του Κώστα Μουρσελά.

Το καλοκαίρι του 1998 συνεργάστηκε με την Θεατρική διαδρομή των Κ. Πολυτόπουλου και Κ. Μπάλα, όπου με επικεφαλής τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ, ανέβασαν τον “Οιδίποδα επί Κολωνώ” του Σοφοκλή, περιοδεύοντας σε όλα τα θέατρα της Ελλάδας.

Τον χειμώνα του 1998-1999 συνεργάστηκε με θίασο πρωταγωνιστών και πάλι μαζί με τον Γιώργο Παρτσαλάκη, ανεβάζοντας στο θέατρο Βεάκη την “Αυλή των Θαυμάτων” του Ι. Καμπανέλλη.

Το καλοκαίρι του 1999, συνεχίζοντας την επιτυχημένη συνεργασία τους με τον Γιώργο Παρτσαλάκη αλλά και με άλλους πρωταγωνιστές, ανέβασαν στο θέατρο Αθήναιον την σατιρική κωμωδία του Άλαν Μπλίνσντειλ “Σάλτο Μορτάλε”.

Τον χειμώνα του 1999-2000 ανέβασε μαζί με τον Γιώργο Παρτσαλάκη το έργο “Μπαμπάδες με ρούμι”, των Ρέππα-Παπαθανασίου, σε πανελλήνια περιοδεία.

Τον χειμώνα του 2000-2001 μαζί με την Άννα Παναγιωτοπούλου, ανέβασε στο θέατρο «Αλίκη» το έργο της Έλενας Ακρίτα “Η δίαιτα του αστροναύτη”.

Το καλοκαίρι του 2001 σε συνεργασία με την Θεατρική Διαδρομή ανέβασαν στην Επίδαυρο και σε περιοδεία τους “Ιππείς” του Αριστοφάνη, μαζί με τον Γιώργο Παρτσαλάκη.

Το καλοκαίρι του 2002, πάλι συνεργαζόμενος με την Θεατρική Διαδρομή, ανέβασαν στην Επίδαυρο και σε περιοδεία την “Λυσσιστράτη” του Αριστοφάνη ενώ την ίδια χρονιά ανέβασε στο Θέατρο Αμιράλ το πολυβραβευμένο έργο του Άντονυ Σάφερ, Sleuth, σε παραγωγή Βαγγέλη Λειβαδά.

Κινηματογράφος

Τηλεόραση

Θέατρο

Παραστάσεις

Βιντεοταινίες