Η επόμενη περίοδος για τις υποδομές στη χώρα χαρακτηρίζεται από τη σταδιακή μετάβαση σε ένα νέο μοντέλο έργων, όπου ο σιδηρόδρομος και το Μετρό αποκτούν πρωταγωνιστικό ρόλο, ενώ τα οδικά έργα προχωρούν πλέον με πιο στοχευμένες παρεμβάσεις. Παράλληλα, ένα σημαντικό χαρτοφυλάκιο κτιριακών και λοιπών υποδομών αναμένεται να ενεργοποιηθεί τα επόμενα χρόνια, διαμορφώνοντας ένα νέο επενδυτικό τοπίο.
Στον σιδηροδρομικό τομέα, τα έργα αποτελούν πλέον σαφή προτεραιότητα και εκτιμάται ότι θα απασχολήσουν τη χώρα για μεγάλο χρονικό διάστημα. Το νέο πακέτο παρεμβάσεων, συνολικού ύψους περίπου 1,8 δισ. ευρώ, περιλαμβάνει κρίσιμα έργα αναβάθμισης του δικτύου, με αιχμή τη γραμμή Αλεξανδρούπολη–Ορμένιο, όπου προβλέπεται διπλασιασμός, εγκατάσταση συστημάτων σηματοδότησης ETCS και ηλεκτροκίνηση, με προϋπολογισμό 1 δισ. ευρώ. Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσονται η αναβάθμιση του τμήματος ΣΚΑ–Οινόη, το έργο σηματοδότησης και τηλεδιοίκησης στο τμήμα Λιόσια–Κόρινθος, η επαναλειτουργία και κανονικοποίηση της μετρικής γραμμής Κάτω Αχαΐα–Πύργος, καθώς και η αναβάθμιση και ηλεκτροκίνηση της γραμμής Μουριές–Προμαχώνας.
Τα έργα αυτά υλοποιούνται από τον ενοποιημένο ΟΣΕ – Σιδηρόδρομοι Ελλάδας, με ορισμένα εξ αυτών να αναμένεται να συμβασιοποιηθούν εντός του 2026, αξιοποιώντας ταχύτερες διαδικασίες ανάθεσης που φιλοδοξούν να ξεπεράσουν τις χρόνιες καθυστερήσεις των κλασικών δημόσιων έργων.
Την ίδια ώρα, σημαντικές εξελίξεις καταγράφονται και στα έργα Μετρό, όπου τρία μεγάλα projects βρίσκονται στο επίκεντρο του σχεδιασμού, με τη χρηματοδότησή τους να αποτελεί τη βασική πρόκληση. Η επέκταση της γραμμής 2 από την Ανθούπολη προς το Ίλιον, προϋπολογισμού 670 εκατ. ευρώ, παραμένει σε εκκρεμότητα λόγω χρηματοδοτικών ζητημάτων, ενώ προτεραιότητα φαίνεται να αποκτά η νότια επέκταση της ίδιας γραμμής προς τη Γλυφάδα, με πιθανή αναθεώρηση της χάραξης ώστε να εξυπηρετηθούν οι αυξημένες ανάγκες που δημιουργεί η επένδυση στο Ελληνικό.
Στη Θεσσαλονίκη, μετά την ολοκλήρωση της γραμμής Καλαμαριάς, δρομολογείται ο σχεδιασμός της δεύτερης επέκτασης του Μετρό, με νέο κλάδο της γραμμής 1 προς Σταυρούπολη και Ευκαρπία, καλύπτοντας πυκνοκατοικημένες περιοχές της δυτικής πόλης. Παράλληλα, ανοιχτό παραμένει το ενδεχόμενο της μεγάλης επέκτασης της γραμμής 4 στη λεωφόρο Κηφισίας, έργο που ξεπερνά το 1,5 δισ. ευρώ και συνδέει την Κατεχάκη με το Μαρούσι και τη Λυκόβρυση.
Στα οδικά έργα, η στρατηγική πλέον επικεντρώνεται σε επιλεγμένα projects, καθώς το βασικό δίκτυο έχει σε μεγάλο βαθμό ολοκληρωθεί. Η αξιοποίηση των παραχωρήσεων και της ιδιωτικής συμμετοχής έχει αποδειχθεί καθοριστική για την ταχύτερη προώθηση αυτών των έργων. Κρίσιμο παραμένει το τελευταίο τμήμα της Ολυμπίας Οδού Πύργος–Καλό Νερό–Τσακώνα, με κόστος που εκτιμάται άνω των 700 εκατ. ευρώ και με ανοιχτό το ζήτημα της έγκρισης από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Στην Αττική, στο προσκήνιο βρίσκονται ο νέος άξονας Ελευσίνα–Οινόφυτα, η Σήραγγα Ηλιούπολης και οι επεκτάσεις της Αττικής Οδού προς Ραφήνα και Λαύριο, με τον Τριπλό Κόμβο Σκαραμαγκά να αναμένεται να δημοπρατηθεί πρώτος. Παράλληλα, προχωρούν οι διαδικασίες για το δυτικό τμήμα του ΒΟΑΚ Κίσσαμος–Χανιά, ενώ ωριμάζει και το ανατολικό άκρο Άγιος Νικόλαος–Ιεράπετρα.
Τέλος, στα κτιριακά και λοιπά έργα, το ενδιαφέρον στρέφεται στην εξέλιξη μεγάλων διαγωνισμών που βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη, όπως το κυβερνητικό πάρκο στην ΠΥΡΚΑΛ, οι νέες φυλακές Ασπροπύργου, το επιχειρηματικό πάρκο στη Φυλή, το εμπορευματικό πάρκο Γκόνου και το κτίριο της Γενικής Γραμματείας Υποδομών. Παράλληλα, δρομολογούνται νέες παρεμβάσεις σε μονάδες διαχείρισης απορριμμάτων, έργα ενεργειακής αναβάθμισης και προγράμματα συντήρησης κρίσιμων υποδομών, σηματοδοτώντας μια πιο ώριμη και στοχευμένη φάση για τις δημόσιες επενδύσεις στη χώρα.