Μια από τις μεγαλύτερες υποθέσεις απάτης σε βάρος του ελληνικού Δημοσίου και της αγροτικής οικονομίας βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. Ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, ανακοίνωσε τα πρώτα αποτελέσματα της αστυνομικής έρευνας για τις αμφιλεγόμενες επιδοτήσεις του ΟΠΕΚΕΠΕ, κάνοντας λόγο για ένα «σκάνδαλο που πλήγωσε την ελληνική κοινωνία». Ο ίδιος τόνισε πως οι δημόσιοι πόροι προορίζονται για τη στήριξη της αγροτικής οικονομίας και όχι για τον παράνομο πλουτισμό ορισμένων, ενώ επεσήμανε ότι το κράτος οφείλει να χρησιμοποιεί όλα τα μέσα για την πρόληψη, τον εντοπισμό και την τιμωρία της παραβατικότητας.
Η έρευνα ξεκίνησε μετά από εντολή του πρωθυπουργού, με τη συνεργασία της ΑΑΔΕ, του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και της Ελληνικής Αστυνομίας, ενώ παράλληλα διεξάγεται και ποινική έρευνα από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Στο πλαίσιο προκαταρκτικής εξέτασης που διέταξε ο εισαγγελέας, εξετάστηκαν 6.354 ΑΦΜ, εκ των οποίων τα 1.036 παρουσίασαν σοβαρά στοιχεία παραβατικότητας, με το ύψος των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών να φτάνει τα 22,67 εκατομμύρια ευρώ. Η έρευνα βασίστηκε στην εξαγωγή και ανάλυση 819.620 αιτήσεων δικαιούχων για την περίοδο 2019–2024, με πλήρη διασφάλιση της ακεραιότητας των ψηφιακών δεδομένων. Ήδη έχουν διαβιβαστεί ανακριτικές εκθέσεις στην Εισαγγελία, με αποτέλεσμα τη δέσμευση περιουσιακών στοιχείων εμπλεκόμενων προσώπων.
Οι μέθοδοι απάτης που αποκαλύφθηκαν περιλαμβάνουν παραποίηση ή ψευδή δήλωση κυριότητας αγροτεμαχίων, ακόμη και ιδιοκτησιών θανόντων, ψευδείς δηλώσεις για ζωικό κεφάλαιο, αιτήσεις χωρίς πληρότητα κριτηρίων και δηλώσεις εκμετάλλευσης γης εκτός τόπου μόνιμης κατοικίας των αιτούντων. Η έρευνα συνεχίζεται με τη δημιουργία ειδικής ομάδας στη Διεύθυνση Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος, που θα έχει ως αποστολή την επικαιροποίηση των κριτηρίων εντοπισμού ύποπτων αιτήσεων, την ανίχνευση οργανωμένων εγκληματικών δικτύων και τον προσδιορισμό νέων μεθόδων εξαπάτησης του μηχανισμού επιδοτήσεων.
«Η νομιμότητα και η ασφάλεια είναι δικό μας καθήκον», υπογράμμισε ο κ. Χρυσοχοΐδης, καταλήγοντας ότι η διαφύλαξη των δημόσιων πόρων δεν αποτελεί μόνο ευθύνη της Πολιτείας αλλά και κοινή υπόθεση ολόκληρης της κοινωνίας.