Η ραγδαία ανάπτυξη του παραλιακού μετώπου της Αθηναϊκής Ριβιέρας φέρνει μαζί της επενδύσεις, αναπλάσεις και αυξημένη επισκεψιμότητα, αλλά ταυτόχρονα δημιουργεί μια ολοένα πιο πιεστική κυκλοφοριακή πραγματικότητα για τα νότια προάστια της Αθήνας. Οι δήμοι της περιοχής εκπέμπουν πλέον σαφές μήνυμα προς την Πολιτεία: χωρίς άμεσες και συντονισμένες παρεμβάσεις στις υποδομές, ο κίνδυνος κυκλοφοριακής ασφυξίας είναι ορατός.
Στο επίκεντρο των διεκδικήσεων βρίσκονται μεγάλα έργα στρατηγικής σημασίας, όπως η Σήραγγα Ηλιούπολης, οι επεκτάσεις του μετρό προς τη Γλυφάδα και το Ελληνικό, η ενίσχυση του τραμ και η συνολική αναβάθμιση των δημόσιων συγκοινωνιών, σε συνδυασμό με τη θεσμική συμμετοχή της Τοπικής Αυτοδιοίκησης στον σχεδιασμό μεταφορών.
Οι μεγάλοι οδικοί άξονες υπό πίεση
Η λειτουργία του Ελληνικού, οι νέες επενδύσεις στο Φαληρικό Δέλτα και η συνολική ανάπλαση του παραλιακού μετώπου αναμένεται να μετατρέψουν τη Νότια Αθήνα σε ισχυρό πόλο επισκεψιμότητας. Ωστόσο, ήδη καταγράφεται έντονη επιβάρυνση σε βασικούς οδικούς άξονες, όπως η Λεωφόρος Ποσειδώνος, η Λεωφόρος Βουλιαγμένης και οι κάθετες συνδέσεις προς την παραλία.
Οι δήμαρχοι της περιοχής δεν αμφισβητούν την αναπτυξιακή δυναμική των έργων, αλλά τονίζουν ότι αυτή πρέπει να συνοδεύεται από αντίστοιχες μεταφορικές υποδομές, ώστε να αποφευχθεί η μετατροπή της περιοχής σε ένα μόνιμο κυκλοφοριακό αδιέξοδο.
Η Σήραγγα Ηλιούπολης στο επίκεντρο
Κεντρικό αίτημα των δήμων Ελληνικού – Αργυρούπολης, Ηλιούπολης και Βύρωνα αποτελεί η κατασκευή της Αστικής Σήραγγας Ηλιούπολης, η οποία θα συνδέει την Περιφερειακή Υμηττού με τη Λεωφόρο Βουλιαγμένης.
Το έργο θεωρείται κομβικό για την αποσυμφόρηση των εισόδων προς τα νότια προάστια, καθώς θα μπορούσε να αποσυμπιέσει σημαντικά τον υπερκορεσμένο άξονα της Κατεχάκη και της Λεωφόρου Αλίμου. Οι δήμοι ζητούν σαφές χρονοδιάγραμμα, πρόσβαση στις μελέτες και ενεργή συμμετοχή στις αποφάσεις.
Μετρό και τραμ ως βασικές λύσεις
Σημαντικό βάρος δίνεται και στις επεκτάσεις του μετρό, με έμφαση στη Γραμμή 2 προς τη Γλυφάδα και το Ελληνικό. Οι τοπικές αρχές υποστηρίζουν ότι χωρίς επέκταση των μέσων σταθερής τροχιάς, η αύξηση των μετακινήσεων θα επιβαρύνει περαιτέρω το οδικό δίκτυο.
Παράλληλα, αναδεικνύεται ο ρόλος του τραμ ως βασικού μέσου μετακίνησης κατά μήκος του παραλιακού μετώπου, λόγω της περιβαλλοντικής του απόδοσης και της δυνατότητάς του να εξυπηρετεί πυκνοκατοικημένες περιοχές.
Ζητούμενο η θεσμική συμμετοχή των δήμων
Πέρα από τα έργα υποδομής, οι δήμοι θέτουν και ένα θεσμικό ζήτημα: τη συμμετοχή της Τοπικής Αυτοδιοίκησης στον σχεδιασμό των μεταφορών.
Όπως επισημαίνουν, η Αθήνα παραμένει χωρίς ολοκληρωμένη μητροπολιτική διακυβέρνηση, με αποτέλεσμα οι αποφάσεις για το κυκλοφοριακό να λαμβάνονται κεντρικά, χωρίς την πλήρη εικόνα των τοπικών αναγκών.
Επιπτώσεις και στην καθημερινότητα των γειτονιών
Η κυκλοφοριακή πίεση δεν περιορίζεται μόνο στους κεντρικούς άξονες. Δήμοι όπως ο Άγιος Δημήτριος και η Νέα Σμύρνη επισημαίνουν προβλήματα σύνδεσης με το μετρό, ελλείψεις σε πεζές διαβάσεις και ανάγκη για καλύτερη διαλειτουργικότητα των μέσων μεταφοράς.
Παράλληλα, στο Μοσχάτο – Ταύρο τίθεται το ζήτημα της ελεγχόμενης στάθμευσης, ώστε να προστατευθούν οι κατοικημένες περιοχές από την αυξημένη επισκεψιμότητα που φέρνουν οι νέες αναπλάσεις.
Το κοινό μήνυμα: ανάπτυξη με υποδομές
Το συμπέρασμα που προκύπτει από τις παρεμβάσεις των δημάρχων είναι κοινό: η Αθηναϊκή Ριβιέρα δεν μπορεί να αναπτυχθεί βιώσιμα χωρίς ισχυρή συγκοινωνιακή υποστήριξη.
Χωρίς συνδυασμό οδικών έργων, μέσων σταθερής τροχιάς, οργανωμένων λεωφορειακών συνδέσεων και σύγχρονου σχεδιασμού στάθμευσης, η περιοχή κινδυνεύει να βρεθεί αντιμέτωπη με μόνιμη κυκλοφοριακή πίεση.
Το στοίχημα πλέον δεν είναι μόνο η ανάπτυξη της Νότιας Αθήνας, αλλά και η δυνατότητα να παραμείνει λειτουργική και προσβάσιμη μέσα σε αυτή τη νέα πραγματικότητα.