Ο Κώστας Καραμανλής μίλησε με ιδιαίτερη συγκίνηση για τον Αντώνη Αντωνιάδη και τη μοναδική ποδοσφαιρική εποχή που συνδέθηκε με το δίδυμο του «ψηλού» και του «στρατηγού», σε εκδήλωση του Δήμου Ξάνθης προς τιμήν του παλαίμαχου διεθνούς επιθετικού. Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε με αφορμή την παρουσίαση του βιβλίου του δημοσιογράφου Κώστα Μπλιάτκα «Ο στρατηγός και ο κανονιέρης – Ο Κοντός και ο Ψηλός», με τον πρώην πρωθυπουργό να ανασύρει από τη μνήμη του εικόνες από τα παιδικά του χρόνια και τα γκολ του Αντωνιάδη με τη φανέλα του Παναθηναϊκού απέναντι σε μεγάλες ευρωπαϊκές ομάδες. «Οι φίλοι του αθλητισμού, οι λάτρεις του ποδοσφαίρου, χωρίς ομαδικές παρωπίδες, τιμούμε σήμερα έναν μεγάλο ποδοσφαιριστή, έναν σπουδαίο άνθρωπο, έναν αγωνιστή των γηπέδων και της ζωής, τον Αντώνη Αντωνιάδη», ανέφερε χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας ότι οι μεγάλες στιγμές που χάρισε στους Έλληνες φιλάθλους αποτελούν παρακαταθήκη μιας ολόκληρης εποχής.
Ο Αντώνης Αντωνιάδης αποτέλεσε μία από τις πλέον εμβληματικές μορφές του Παναθηναϊκού και του ελληνικού ποδοσφαίρου. Ο υψηλόσωμος επιθετικός, γνωστός ως «ο ψηλός» ή «ο κανονιέρης», ξεχώρισε για την εκτελεστική του δεινότητα και αποτέλεσε σημείο αναφοράς στην επίθεση του Παναθηναϊκού, ιδιαίτερα στην ιστορική πορεία της ομάδας μέχρι τον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης το 1971. Στην άλλη πλευρά βρισκόταν ο Μίμης Δομάζος, ο «στρατηγός», ένας από τους σπουδαιότερους Έλληνες ποδοσφαιριστές, που με την τεχνική, την ποδοσφαιρική του αντίληψη και τις ακριβείς μεταβιβάσεις του τροφοδοτούσε τον Αντωνιάδη. «Δομάζος και Αντωνιάδης σε συντονισμένη κίνηση, άψογης και αρμονικής συνεργασίας, που θύμιζε επαναλαμβανόμενη χορογραφία», ήταν η χαρακτηριστική περιγραφή του Κώστα Καραμανλή για ένα δίδυμο που άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα. Ο ίδιος στάθηκε ιδιαίτερα στα γκολ του Αντωνιάδη απέναντι στην Έβερτον, τον Ερυθρό Αστέρα και τον Άγιαξ, λέγοντας πως ακόμη και σήμερα του προκαλούν «ρίγη συγκίνησης».
Ο πρώην πρωθυπουργός δεν περιορίστηκε όμως στις ποδοσφαιρικές επιτυχίες. Αναφέρθηκε και στη δύσκολη περίοδο του 1977, όταν οι δύο κορυφαίοι ποδοσφαιριστές αποχώρησαν από τον Παναθηναϊκό, χαρακτηρίζοντας την απόφαση της τότε διοίκησης «μια από τις μελανότερες σελίδες της ιστορίας του». Όπως σημείωσε, η επιστροφή τους δύο χρόνια αργότερα, επί προεδρίας Γιώργου Βαρδινογιάννη, αποτέλεσε αποκατάσταση μιας αδικίας. Ο Καραμανλής περιέγραψε τον Αντωνιάδη και τον Δομάζο ως ποδοσφαιριστές μιας «ρομαντικής εποχής του ελληνικού ποδοσφαίρου», όταν, όπως είπε, οι παίκτες ήταν στην πλειονότητά τους Έλληνες και το ποδόσφαιρο συνδεόταν περισσότερο με την αγωνιστικότητα, την αφοσίωση, την εργατικότητα και τον σεβασμό στον αντίπαλο. Κλείνοντας την αναφορά του στον Αντωνιάδη, τον ευχαρίστησε για τις στιγμές υπερηφάνειας και εθνικής ανάτασης που προσέφερε, αλλά και για το παράδειγμα «πίστης, αφοσίωσης και συνέπειας» που, όπως τόνισε, εξακολουθεί να αποτελεί σημείο αναφοράς για τις νεότερες γενιές.