Ένα- ένα και τα…μπαρούτοκαπνισμένα Καραμανλικά στελέχη, ξεμυτίζουν, προβάλλοντας τα κομματικά τους παράσημα, για να απαξιώσουν με προσβλητικούς χαρακτηρισμούς όσους ενστερνίστηκαν όψιμα τις ιδέες και τις αξίες της ΝΔ.
Τους ενοχλεί η πολιτική τους διαδρομή, το ιδεολογικό τους παρελθόν, ακόμη και η επιτυχημένη επαγγελματική τους πορεία, ότι παραβρέθηκαν στην Επετειακή εκδήλωση για τα 52 χρόνια από την ίδρυση της, ακόμη και για το γεγονός ότι σήκωσαν την σημαία της ΝΔ…
Λές και σημαία μιας παράταξης είναι κληρονομικό προνόμιο όσων βρίσκονταν ανέκαθεν κάτω από αυτήν.
Όμως η Νέα Δημοκρατία ιδρύθηκε για να υπηρετεί το Έθνος, τους Έλληνες και τον Ελληνισμό, όχι να περιχαρακώνει την πολιτική δράση σε στεγανά κομματικής καταγωγής.
Δεν ιδρύθηκε για να αποτελεί κλειστό κύκλο ανθρώπων που διεκδικούν αποκλειστικά δικαιώματα πάνω στην ιστορία και τα σύμβολά της. Ιδρύθηκε για να υπηρετεί έναν εθνικό και πολιτικό σκοπό.
Και αυτός ο σκοπός δεν υπηρετείται με πιστοποιητικά κομματικής καταγωγής, με αφορισμούς και με προσβλητικούς χαρακτηρισμούς για όσους επέλεξαν να ενταχθούν αργότερα.
Υπηρετείται με ικανούς ανθρώπους, με κοινές αξίες, με συνέπεια λόγων και έργων και, πάνω απ’ όλα, με αίσθηση ευθύνης απέναντι στην πατρίδα
Ας το ξεκαθαρίσουμε λοιπόν, γιατί ορισμένοι φαίνεται να συγχέουν την πολιτική συνέπεια, με την πολιτική καταγωγή.
Το δικαίωμα κάποιου να ενταχθεί σε μια παράταξη, να ασπαστεί τις αρχές της και να αγωνιστεί γι’ αυτές δεν εξαρτάται από το αν γεννήθηκε και μεγάλωσε μέσα στα κομματικά της τείχη. Ούτε η πολιτική του διαδρομή αποτελεί ισόβιο στίγμα που του απαγορεύει να επιλέξει έναν διαφορετικό δρόμο.
Η ίδια η ιστορία της Νέας Δημοκρατίας από της ιδρύσεως της, διαψεύδει αυτή τη λογική.
Ο Ευάγγελος Αβέρωφ, μια εμβληματική προσωπικότητα της παράταξης, προερχόταν από τον ευρύτερο χώρο του Κέντρου. Συνδέθηκε, όμως, με τη Νέα Δημοκρατία, την υπηρέτησε από κορυφαίες θέσεις και ανέλαβε την ηγεσία της σε μια δύσκολη περίοδο. Η προσφορά του στο κόμμα έχει καταγραφεί στην πολιτική ιστορία του τόπου.
Αντίθετα κάποια προβεβλημένα στελέχη της παράταξης, με ρίζες και ιστορία από τα βουλευτικά έδρανα από 25 ετών, την εγκατέλειψαν με ευκολία, είτε για να ιδρύσουν άλλα κόμματα, είτε για να συμπράξουν με την Αριστερά και να την καταστήσουν κυβέρνηση, ψηφίζοντας μαζί της, το ξεπούλημα της Μακεδονίας.
Αυτη η τακτική όμως, δεν είναι υπεράσπιση της ιδεολογικής συνέπειας. Είναι μετατροπή της κομματικής καταγωγής σε πιστοποιητικό πολιτικής νομιμοφροσύνης.
Προσωπικά, δεν με ενδιαφέρει από πού ξεκίνησε κάποιος. Με ενδιαφέρει τι επέλεξε να υπηρετήσει την δεδομένη στιγμή, γιατί το επέλεξε και πώς το αποδεικνύει στην πράξη.
Η πολιτική διαδρομή καθενός είναι δικαίωμά του. Και η αξιολόγησή του οφείλει να γίνεται με βάση τις πράξεις του, όσο είναι μέσα στην παράταξη, όχι με αυθαίρετους χαρακτηρισμούς από την προηγούμενη πορεία του.
Άλλο η κριτική στην υποκρισία, όταν υπάρχουν συγκεκριμένα στοιχεία που τη θεμελιώνουν, και άλλο η απαξίωση ανθρώπων επειδή δεν έχουν την ίδια πολιτική αφετηρία με εμάς.
Γιατί, τελικά, αν η πολιτική καταγωγή είναι το κριτήριο, τότε η ίδια η ιστορία της Νέας Δημοκρατίας με τα σημαντικά στελέχη από τον Κεντρώο χώρο,από την πρώτη ακόμη διεύρυνση Καραμανλή, γίνεται το ισχυρότερο επιχείρημα εναντίον αυτής της αντίληψης.
Εκείνο που κυρίως πρέπει να μας προβληματίζει λοιπόν, δεν είναι ποιος ήρθε από άλλο πολιτικό χώρο, αλλά ποιος επικαλείται την παράδοση, τους αγώνες και τον πατριωτισμό για να καλύψει τις δικές του αντιφάσεις και ιδιοτέλειες.
Γιατί οι αγώνες του παρελθόντος δεν αποτελούν ισόβιο συγχωροχάρτι. Και η κομματική καταγωγή δεν είναι εγγύηση πολιτικής συνέπειας.
Τα μέλη και τα στελέχη της παράταξης της ΝΔ, δεν έχουν λόγο να αμφισβητούν το δικαίωμα κανενός να επιλέγει την παράταξη που εκφράζει τις πεποιθήσεις του.
Έχουν, όμως, κάθε λόγο να αντιδρούν όταν η πολιτική διαδρομή κάποιου γίνεται αφορμή για να απαξιώνονται συλλήβδην, όσοι επέλεξαν να ενταχθούν αργότερα στις τάξεις της παράταξης.
Δεν φοβούνται εκείνον που την επέλεξε από διαφορετική αφετηρία και αποδεικνύει έμπρακτα την προσφορά του. Τους προβληματίζουν εκείνοι που διεκδικούν το μονοπώλιο της πίστης, της συνέπειας και του πατριωτισμού, λες και οι έννοιες αυτές κληρονομούνται μαζί με την κομματική ταυτότητα.
Η Νέα Δημοκρατία δεν ανήκει σε μια κλειστή λέσχη παλαιών μελών. Ανήκει στην πολιτική της παράδοση, στις αρχές της και στους ανθρώπους που επιλέγουν να την υπηρετούν.
Και κανείς δεν δικαιούται να αποκαλεί κάποιον « Αριβίστα ή ντενεκέ που κάνει θόρυβο από ιδιοτέλεια…» μόνο και μόνο επειδή η πολιτική του διαδρομή δεν ξεκίνησε από το ίδιο σημείο με το δικό του.
Η συνέπεια αποδεικνύεται. Δεν κληρονομείται. Ο πατριωτισμός δεν αυτοανακηρύσσεται. Και οι αγώνες δεν αποτελούν ιδιοκτησία κανενός.
Πάνω από τα κόμματα και τις προσωπικές φιλοδοξίες βρίσκεται το συμφέρον του Έθνους.
Αυτό είναι που θα έπρεπε να μας ενδιαφέρει πρωτίστως: αν οι άνθρωποι που αναλαμβάνουν να υπηρετήσουν μια πολιτική παράταξη διαθέτουν ικανότητες, αρχές, αξίες και πραγματική διάθεση προσφοράς. Είτε προέρχονται από τον ίδιο ιδεολογικό χώρο είτε από διαφορετικές πολιτικές αφετηρίες.
Γιατί οι διαφορετικές αφετηρίες δεν αποκλείουν την κοινότητα αξιών. Αντίθετα, άνθρωποι με διαφορετικές πολιτικές διαδρομές μπορούν να συναντηθούν σε έναν κοινό σκοπό, όταν τους ενώνει η αντίληψη για την πατρίδα, τη δημοκρατία, την ελευθερία, την κοινωνική ευθύνη και την προσφορά στον άνθρωπο.
Αυτό δεν υποτίθεται ότι συνέβη στην συγκυβέρνηση Σαμαρά -Βενιζελου, ακόμη και αν άρεσε σε πολλούς;
Γιατί η κομματική ταυτότητα είναι πολιτική επιλογή. Η προσφορά είναι πράξη. Και το συμφέρον του Έθνους είναι ο σκοπός που οφείλει να βρίσκεται πάνω από κάθε προσωπική ή κομματική ματαιοδοξία.
Όσοι νομίζουν ότι δεν ταυτίζονται πλέον με αυτή την πορεία, είναι δικαίωμά τους να κάνουν την επιλογή τους.
Δεν έχουν όμως δικαίωμα να επικαλούνται την δική τους πορεία για να απαξιώνουν την πορεία όποιων δίνουν τον κοινό αγώνα για την πατρίδα, προερχόμενοι από άλλη ιδεολογική κατεύθυνση.
ΝΣ