Σε ηλικία 69 ετών έφυγε από τη ζωή ο Δημήτρης Ζαρζαβατσίδης, παλαίμαχος αθλητής της άρσης βαρών και σύζυγος της χρυσής Ολυμπιονίκη Βούλας Πατουλίδου.
Ο θάνατός του ήρθε μετά από μακρόχρονη και γενναία μάχη με τον καρκίνο, την οποία αντιμετώπισε με αξιοπρέπεια και δύναμη. Την είδηση έκανε γνωστή η ίδια η Βούλα Πατουλίδου μέσω μιας λιτής αλλά συγκινητικής ανάρτησης στον προσωπικό της λογαριασμό στο Facebook, επιβεβαιώνοντας τη μεγάλη απώλεια για την οικογένειά της.
Η εξόδιος ακολουθία θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 30 Ιουλίου, στις 17:30, στον Ιερό Ναό Αγίου Παντελεήμονα στο Πανόραμα Θεσσαλονίκης.
Ο Δημήτρης Ζαρζαβατσίδης γεννήθηκε στην Κάτω Τούμπα Θεσσαλονίκης, στις 15 Ιανουαρίου του 1956. Η ενασχόλησή του με την άρση βαρών ξεκίνησε το 1971, όταν, ύστερα από παρότρυνση του θείου του, άρχισε να προπονείται στο ιστορικό γυμναστήριο της ΧΑΝΘ, υπό την καθοδήγηση του Τάκη Ασλανιάν.
Αποχαιρετούμε με θλίψη και οδύνη τον Δημήτρη Ζαρζαβατσίδη, μια εμβληματική μορφή του ελληνικού αθλητισμού και της άρσης βαρών, έναν σπουδαίο άνθρωπο, Ολυμπιονίκη, προπονητή, συγγραφέα και πανεπιστημιακό.
Ο Δημήτρης Ζαρζαβατσίδης άφησε ανεξίτηλο το αποτύπωμά του, διαγράφοντας μια πολύπλευρη πορεία στο αθλητικό γίγνεσθαι. Μέσα από την 8η θέση του στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Μόσχας το 1980, τη θητεία του ως προπονητής σε εθνικές ομάδες εφήβων τα έτη 1988-1992 και 1995-2000, το συγγραφικό του έργο, αλλά και την ακαδημαϊκή του σταδιοδρομία στο ΤΕΦΑΑ του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης από τα μέσα της δεκαετίας του 1980 μέχρι σήμερα, ενέπνευσε και διαμόρφωσε γενιές αθλητών, φοιτητών και επιστημόνων.
Η απώλειά του αποτελεί πλήγμα όχι μόνο για την οικογένειά του, αλλά ευρύτερα για τον αθλητισμό και την κοινωνία. Εκφράζουμε τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια στη σύζυγό του, Ολυμπιονίκη Βούλα Πατουλίδου, στον γιο τους, Γιώργο και στους οικείους του.
Η καριέρα του υπήρξε πλούσια και διακεκριμένη: μεταξύ 1981 και 1986, κατέκτησε μετάλλια και διακρίσεις σε εθνικό και διεθνές επίπεδο, εκπροσωπώντας επάξια την Ελλάδα σε Βαλκανικούς, Ευρωπαϊκούς, Παγκόσμιους και Μεσογειακούς Αγώνες. Η σημαντικότερη ίσως στιγμή του ήταν η συμμετοχή του στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Μόσχας το 1980, όπου κατέλαβε την 8η θέση.
Πέρα από το αγωνιστικό του έργο, υπήρξε πάντα ένας ήρεμος και αξιοπρεπής άνθρωπος, μακριά από τη δημοσιότητα, στηρίζοντας τη σύζυγό του σε όλες τις φάσεις της δικής της ζωής και σταδιοδρομίας. Το ζευγάρι υπήρξε σημείο αναφοράς για τον αθλητισμό και την τοπική κοινωνία της Θεσσαλονίκης.
Η απώλειά του αφήνει πίσω ένα δυσαναπλήρωτο κενό, αλλά και μια μεγάλη παρακαταθήκη ήθους, αθλητικής ακεραιότητας και οικογενειακής ενότητας.
Η σκέψη όλων βρίσκεται δίπλα στην οικογένεια και στους ανθρώπους που τον αγάπησαν.