Στο Άγιο Όρος και συγκεκριμένα στη Μονή Χιλανδαρίου βρέθηκαν ταυτόχρονα τρεις γενιές της πρώην βασιλικής οικογένειας της Σερβίας, σε μια επίσκεψη με ιδιαίτερο συμβολισμό και επίσημο χαρακτήρα. Ο επικεφαλής του πρώην βασιλικού Οίκου, Αλέξανδρος Καραγεώργεβιτς, ταξίδεψε στη σερβική μονή μαζί με τον γιο του, πρίγκιπα Φίλιππο, και τον εγγονό του, πρίγκιπα Στέφανο. Η υποδοχή από τον ηγούμενο, αρχιμανδρίτη Μεθόδιο, και την αδελφότητα πραγματοποιήθηκε με τις υψηλότερες τιμές, ενώ ακολούθησε δοξολογία στο Καθολικό. Σύμφωνα με τον πρίγκιπα Φίλιππο, ήταν η πρώτη φορά που τρεις γενιές της σερβικής βασιλικής οικογένειας βρέθηκαν μαζί στη Χιλανδαρίου, εκπληρώνοντας μια επιθυμία που είχε ιδιαίτερη σημασία για την οικογένεια και τη μονή.
Κατά την παραμονή τους συμμετείχαν στις ακολουθίες, με τον Φίλιππο να απαγγέλλει το «Πιστεύω» και τον Αλέξανδρο το «Πάτερ ημών», ενώ στην τελευταία Θεία Λειτουργία πριν από την αναχώρηση ο μικρός Στέφανος απήγγειλε επίσης το «Πάτερ ημών». Ξεχωριστή στιγμή αποτέλεσε η απονομή στον ηγούμενο Μεθόδιο του Βασιλικού Τάγματος του Αστέρα του Καραγεώργεβιτς, στον βαθμό του Μεγάλου Αξιωματικού. Η τελετή έγινε ενώπιον της αδελφότητας στο Συνοδικό της μονής, ενώ οι τρεις εκπρόσωποι της οικογένειας τοποθέτησαν στη συνέχεια το παράσημο μπροστά στην εικόνα της Παναγίας Τριχερούσας. Αντίστοιχο παράσημο είχε απονεμηθεί στη Χιλανδαρίου από τον Αλέξανδρο Καραγεώργεβιτς το 2023, με αφορμή τη συμπλήρωση 825 ετών από την ίδρυση της μονής.
Η Μονή Χιλανδαρίου είναι μία από τις 20 κυρίαρχες μονές του Αγίου Όρους και αποτελεί διαχρονικά σημαντικό πνευματικό και πολιτιστικό κέντρο του σερβικού λαού. Η καθοριστική σύνδεσή της με τη Σερβία ξεκινά το 1198, όταν ο αυτοκράτορας Αλέξιος Γ΄ Άγγελος ανέθεσε τη μονή στους Σέρβους μοναχούς Συμεών και Σάββα, που έμειναν στην ιστορία ως Άγιος Συμεών ο Μυροβλύτης και Άγιος Σάββας. Στους επόμενους αιώνες η μονή ενισχύθηκε από Σέρβους ηγεμόνες, μεταξύ των οποίων ο βασιλιάς Μιλούτιν, ενώ σήμερα διατηρεί έναν ανεκτίμητο πλούτο από χειρόγραφα, εικόνες και κειμήλια. Η Χιλανδαρίου αποτελεί τμήμα της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO, γεγονός που ενισχύει ακόμη περισσότερο τη διεθνή πολιτιστική και ιστορική της σημασία.