Η νύχτα της 6ης Σεπτεμβρίου 1955 είναι χαραγμένη με μελανά χρώματα στη μνήμη του ελληνισμού. Σαν σήμερα ξεκίνησε το πογκρόμ που εξαπέλυσε ο τουρκικός όχλος εναντίον της πολυπληθούς και ευημερούσας ελληνικής κοινότητας της Κωνσταντινούπολης, οδηγώντας σε μία από τις πιο τραγικές στιγμές της σύγχρονης ιστορίας, που έμειναν γνωστές ως «Σεπτεμβριανά».
Οι επιθέσεις κατά των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης δεν ήταν αυθόρμητες. Ήταν το αποτέλεσμα μιας προβοκάτσιας που είχε προετοιμαστεί με προσοχή από το καθεστώς του Αντνάν Μεντερές. Η έκρηξη μίας μικρής βόμβας στο σπίτι του Κεμάλ Ατατούρκ στη Θεσσαλονίκη, μια επίθεση που αποδείχτηκε πως είχε οργανωθεί από έναν μουσουλμάνο φοιτητή, ήταν η σπίθα που οδήγησε στις θηριωδίες που ακολούθησαν. Οι τουρκικές εφημερίδες, καθοδηγούμενες από την κυβέρνηση, διόγκωσαν το περιστατικό, προωθώντας τον ανθελληνισμό και προκαλώντας οργή στον τουρκικό λαό.
Τη νύχτα της 6ης Σεπτεμβρίου, ορδές 50.000 ανθρώπων, υποκινούμενες από την τουρκική κυβέρνηση και αφήνοντας πίσω τους μια «νύχτα των κρυστάλλων» για τον ελληνισμό της Πόλης, έσπειραν τον τρόμο και την καταστροφή. Καταστήματα, σπίτια, εκκλησίες και νεκροταφεία λεηλατήθηκαν και καταστράφηκαν. Ο φόβος, ο πόνος και η απελπισία κυρίευσαν τη ζωή των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης, που πλέον έβλεπαν να σβήνει μια μακραίωνη παρουσία στην πόλη που υπήρξε λίκνο της Ορθοδοξίας και του ελληνισμού.
Η μνήμη αυτής της τραγωδίας είναι μια διαρκής υπενθύμιση της σκληρότητας που μπορεί να προκαλέσει ο φανατισμός και η πολιτική χειραγώγηση.